Het beeldhorloge

PIEP PIEP PIEP

PIEP PIEP PIEP… De hele dag door gaan hier ‘piepjes’.

Joris zijn Beeldhorloge weet precies wat Joris de hele dag moet doen. En daarom weet ook Joris precies wat hij moet doen. Zo simpel kan het leven soms zijn.

Joris is ziek en ligt al een paar dagen slapjes en zielig op de bank. Sophie is inmiddels beter en die hebben we huppelend naar school gebracht. Nou ja, Sophie huppelde. Wij niet. Joris dook diep weg in zijn winterjas en vond die buitenlucht geen aangename verrassing. Ik wel!!! Na ruim een week binnen met twee zieke kinderen liet ik die striemende wind met veel plezier mijn gezicht pijn doen. Maar nu zijn we weer binnen. Ik zet een potje thee en wil aan het werk.

PIEP PIEP PIEP…

Joris heeft nu eigenlijk lezen op school geeft het Beeldhorloge aan. Joris kijkt mij aan en zegt ‘Ik moet lezen”. Ik zeg “ja”, maar doe “nee”. Ik zette immers dat potje thee. Joris kijkt naar mij en dan naar zijn horloge. "Er klopt niks van”. Dat moet ik toegeven. Zijn hele rooster van school staat erin en wij drinken alleen maar potjes thee, spugen teiltjes vol en hangen op de  bank. Althans…dat doet Joris. En die plaatjes heb ik niet ingevoerd in zijn Beeldhorloge.

PIEP PIEP PIEP…

Er staat: 1+1=2  TIJD VOOR REKENEN in de display. Weer kijkt Joris me aan. Ik zucht. Ik zou willen dat hij aan het lezen en rekenen was want ik moet werken. Ineens lacht Joris een beetje. “Ik hoef lekker niet te rekenen”… Ik grijns met hem mee vanachter mijn laptop. “Jij hebt geluk”, zeg ik ook nog. Hij kijkt tv. En ik werk door.

Daarna zegt het PIEPJE nog ‘spelling’ en ‘pauze’. Joris hoort hem piepen vanaf de oplader, kijkt mij dan steeds grijnzend aan en negeert verder alle geluiden om hem heen. Bijna vol  spanning wachten we op het volgende PIEPJE. 

PIEP PIEP PIEP...

“Je hebt gym", zegt het horloge nu. En nu is Joris écht blij. Hij veert omhoog vanaf de bank, voor zover zijn zieke lijf dat toestaat en kijkt me stralend aan voor zover zijn zieke hoofdje kan stralen. “Ik hoef niet naar gym!!!!”  Niet Joris zijn favoriete vak namelijk. Ik kijk hem aan en lach om hem. “Nee, je hoeft niet naar gym”. En ik ga wéér een kopje thee zetten.

Terwijl ik het water in de waterkoker laat stromen denk ik na. Gek, zelfs als dat Beeldhorloge even werkeloos in de oplader ligt is het tóch nog de leidraad in Joris zijn dag. Ik wilde teiltjes, thermometers en kopjes thee gaan invoeren. Maar ik bedenk me. We laten Joris zijn rooster er gewoon instaan en we kijken wat er gebeurd. Zelfs als het horloge aangeeft wat Joris vandaag niet kan doen is het nog een mooi hulpmiddel. Die had ik écht niet aan zien komen.

En dat bewijst maar weer eens te meer dat die bijzondere kinderen van ons veel en veel meer kunnen dan wij denken en soms veel flexibeler zijn dan we denken.

Toch doe ik één ding. Ik voer een plaatje van een potje thee in. Voor over een uurtje. Dan gaan we samen op de bank thee drinken en wachten op een volgend piepje. Wát een uitvinding!

En daarna voeg ik nog één laatste plaatje toe… Een lachende jongen die weer huppelend naar school gaat Zou het helpen?!?

 

 

KIJK EENS OP www.beeldhorloge voor nog veel meer mooie verhalen en ervaringen!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk