Met ons komt alles goed...

Eerlijk zijn...

Ik zoek hem maar weer eens op in die Dikke van Dale. Dat doe ik vaker met woorden als ik het allemaal even niet meer zo goed begrijp.
Vertrouwen: 

ver·trou·wen -trouwde, h -trouwd 1 met zekerheid hopen: we ~ erop dat … 2 vertrouwen stellen: hij is niet te ~ hij is onbetrouwbaar

2ver·trou·wen het; o geloof in iems goede trouw en eerlijkheid

Ik had, correctie, héb veel vertrouwen.

Dat is niet altijd even gemakkelijk. Zéker niet in mijn leven.

Ik ga uit van het goede van de mens, van beste bedoelingen en van het niet willen kwetsen van elkaar….

So far so good!

Maar soms kom je dan wel eens bedrogen uit.

Ik schrijf veel.

Voor een tijdschrift, voor een website, voor mijn eigen site, de schoolkrant, voor wéér een andere site en voor mijn boeken…

En ik probeer dat altijd zo eerlijk mogelijk te doen.

Soms denken mensen alles van me te weten.

Dat is niet zo.

Ik schrijf alleen dat op wat ik wil delen.

Er is zoveel meer….

En over dat zoveel meer gaat het deze keer een héél klein beetje.

Vertrouwen.

Het lijkt zo makkelijk, zo klein.

Er zit hoop in en er zitten verwachtingen in. En eerlijkheid, héél veel eerlijkheid.

Joris gaat het weekend naar de boerderij. Hij ziet er tegenop.

We zijn net terug van vakantie en dan is het altijd weer even wennen. Aan alles.

Hij telt de dagen dat hij nog thuis als hij in zijn bed ligt en iedere avond vraagt hij weer “Hoeveel nachtjes slaap ik nu nog thuis?!” Ik voel me bijna een slechte moeder.

Na 8 jaren logeerweekenden ben ik er nog steeds niet aan gewend.

Ik mail de boerderij en zeg dat Joris wat ‘van slag’ is.

Even later gaat de telefoon.

“Breng hem maar eerder, da’s rustiger en we schrijven alles weer netjes voor hem op en we zorgen dat het een leuk weekend wordt”.

Gerustgesteld, blij en dankbaar hang ik op.

Wat een geluk heb ik. Wat een geluk heeft Joris. Vertrouwen en eerlijkheid spelen hier een grote rol.

Sophie krijgt haar 9-jarigen prik. Ze ligt er al twee nachten wakker van.

Ik zeg eerlijk dat het een klein beetje pijn doet maar dat het zo over is.

Met een bleke toet stapt ze de ‘prikhal’ in, samen met zo’n vijftig andere kinderen. Op het moment dat die twee naalden in haar arm verdwijnen kijkt Sophie mij met haar grote bruine ogen aan. Ik lach naar haar en zie haar bange koppie. Ze vertrouwt me.

Buiten komen de tranen, meer van de spanning dan van de pijn. Ik troost haar.

Vertrouwen. Het is een woord, een gebaar een gevoel.

Het gaat ook héél erg over eerlijk zijn.

En soms kom je bedrogen uit.

Ik had vertrouwen, ik dacht dat er eerlijkheid was. Maar niemand schreef voor mij een mail, niemand belde,niemand knikte mij bemoedigend toe. Niemand troostte mij.

Iemand was gewoon niet eerlijk. En iemand bleef stil.

We halen Joris op van de boerderij. Hij heeft het er heerlijk gehad.

Het briefje met zijn dagindeling ligt nog naast hem.

Sophie laat iedereen vol trots haar twee pleisters zien! En die spierpijn is al bijna weg.

Wij vertrouwen elkaar en wij blijven eerlijk, dat is een deal die ik met de kinderen heb.

Maar de kinderen willen blijven beschermen én eerlijk blijven gaan even niet meer samen. Want door mijn eerlijkheid leren ze een harde les…
Maar ik heb vertrouwen.

Vertrouwen in mijn kinderen en vertrouwen in mijzelf en ik weet zeker, alles komt goed.

Met ons wel!!!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk