Vertrouwen

Morgen ga ik alleen!

Me and my shadow...

http://youtu.be/sjzOf5d-EZ8

"Mam, ik ga alleen". Na een week boodschappentraining lijkt hij het aan te durven. Vier dagen lang hebben we dezelfde route gefietst en het hele boodschappenritueel geoefend. In die Albert Heijn waar we al zoveel avonturen hebben meegemaakt. De C1000 kent hij nu wel. Zij kennen hem daar en het is vlakbij. Nee, deze jongen wil het avontuur tegemoet. De Albert Heijn, véél verder weg van huis. Ik slik maar zeg dapper: "Goed zo!". We pakken de spullen. Lijstje schrijft hij zelf in zijn eigen taal en ik schrijf het daarnaast in keurige letters over. Onderaan het briefje zet ik ook een korte uitleg. Over Joris.Met mijn telefoonnummer erbij. Je weet maar nooit.... We bespreken alles nog een keer. Joris trekt zijn jas aan en pakt de boodschappentas.

Hij twijfelt bij de fiets. Zijn slot werkt niet lekker. Ik, handige moeder als ik ben, spuit olie in zijn slot en dat gaat weer soepel. Joris lijkt bijna teleurgesteld. Ik zeg tegen hem dat ik trots op 'm ben en dat ik weet dat hij het kan. "Echt?", vraagt hij. "Écht", zeg ik zo overtuigend mogelijk. Hij stapt op de fiets. Vijftien jaar maar hij lijkt ineens zo klein. Dit weekend zijn zijn lange lokken geknipt en nu met dat korte koppie en dat bleke smoeltje lijkt hij weer zo jong. Maar hij is vijftien. En dus moet ik dit aanmoedigen.

Bij de stoeprand stopt hij. Hij kijkt mij twijfelachtig aan. Zijn stem klinkt een beetje bibberig. "Kan ik het écht denk je? Wat als ik de weg kwijt raak of het niet meer weet?" Ter plekke bedenk ik wat. "Fiets maar tot de hoek van de straat" zeg ik hem, "dan blijf ik hier staan en kijken we of dat lukt en dan kijk jij hoe je je voelt." Oef, da's een uitdaging... 'Kijken hoe je je voelt'. Normaal zou hij zeggen 'maar dat kun je toch niet zien', nu zegt hij "ja" en fietst weg. En ik blijf staan en kijk hem na. Op de hoek zie ik de twijfel in zijn lijf. Ik steek mijn duim nog eens op ter bemoediging maar hij draait om. Hij fietst me tgemoet en ik zie de twijfel nu ook in zijn ogen. "Ik weet dat je het kan", zeg ik nog. "Maar als je wilt dat ik mee ga vind ik dat ook goed". "Dan voel ik me niet zo stoer", zegt hij, "maar ik wil het wel" Ik vertel hem dat hij soweiso stoer is. Dat het knap is dat hij het zelf bedenkt en dat het keigoed van 'm is dat hij het wél wil. "Écht?", vraagt hij alweer. "Echt", zeg ik nog een keer.

"Weet je wat, ik fiets een paar meter achter je en dan doen we 'net alsof je alleen bent'. Joris kijkt me aan. 'Net alsof doen' werkt hier in dit huishouden niet zo goed. Joris kan het niet en daardoor doen wij het vanzelf ook niet. Hij snapt me toch. En daar gaan we. Die dappere dodo voorop. Ik fiets een paar meter achter hem. Af en toe  zie ik zijn hoofd opzij gaan en ik weet dat hij checkt of ik er nog ben. Soms vraagt hij het zelfs."Ben je er nog", en braaf roep ik "ja".

Hij doet het héél goed. We parkeren de fietsen en Joris gaat voorop. Met tas en portemonnaie en 50 cent voor die kar. Ik volg en zeg niks. Ik drentel een beetje door die Albert Heijn en af en toe hoor ik "Mamma, het lukt!" van drie paden verderop. De man naast me kijkt me vreemd aan als ik terugroep "Cool man!" Ik leg niks uit. Bij de kassa treffen we elkaar weer en Joris glimt van oor tot oor. We checken het lijstje en hij heeft het keurig gedaan. Bij de kassa gaat hij betalen. Het meisje achter de kassa is heel lief. En vooral geduldig. Joris vertelt namelijk het héle verhaal. Een soort stand-up-comedian lijkt hij wel daar in de rij. Iedereen kijkt blij en lacht om hem. Ik ook.

Ik ben zó trots op deze gekke man. Dit rare kind en die lieve puber. Hij doet het maar mooi. Hij wil en gaat en al kan hij nog niet alles hij blijft het proberen. Hij doet wat iedere puber doet, zijn wereld uitbreiden en vergroten.

 Like the wallpaper sticks to the wall
Like the seashore clings to the sea
Like you'll never get rid of your shadow
You'll never get rid of me

Ook wij raken elkaar nooit kwijt. Zullen altijd in elkaars schaduw zijn . Maar ook ben ik blij. Ik vind het doodeng maar geniet. Blij ben ik, dat hij initiatief toont, dat hij wil, dat hij vertrouwen heeft en dat hij gelooft in zichzelf.

Dan heb ik toch érgens iets goeds gedaan!

En morgen, zegt hij, morgen wil hij écht alleen!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Kokkie van der Werf | Antwoord 02.12.2013 20.44

Toppie Joris. Moeder, je hebt het niet ergens maar helemaal goed gedaan.
Ik ken jullie niet maar ben trots op jullie.

Lammert Kooi | Antwoord 02.12.2013 18.56

Joris is een HELD! Ik ben blij dat ik hem ken!

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk