De waarheid

Niets dan de waarheid...

Truth or dare??

Ik ben het in mijn boek “Moeders zonder grenzen”geweest, eerlijk!

Dat was ook de insteek, de waarheid en niets dan de waarheid. Óók als die niet zo leuk was!

Het was opvallend om te merken dat de meest eerlijke passages, diegene waar ik eigenlijk niet zo’n leuke moeder was, er vaak werden uitgelicht door de media.

Ik beschrijf ergens in dat boek een enorm hopeloos gevoel dat ik toen écht had:
Joris hangt als een schaduw om mij heen. Overal waar ik ga is hij ook. Ik zit op de bank, Joris ook. Ik sta op om wat te pakken, Joris volgt. Ik lees een tijdschrift, Joris leest mee. Gek word ik er soms van. Ik kan geen adem meer halen en heb geen ruimte! Ik wil lucht! Als ik naar boven loop loopt Joris met me mee. Bovenaan de trap kijkt hij me bijna verwachtingsvol aan. ‘Wat gaan we doen?‘, zie ik hem bijna denken. Gelukkig weet Joris op dat moment niet wat ik denk. Als ik hem nu, daar bovenaan die trap, een klein duwtje geef? Dan heb ik weer adem en ruimte. En lucht! Terwijl ik het denk, schiet het schaamrood me onmiddellijk naar de kaken, ik voel me schuldig en vooral heel erg slecht. Ik ben heel blij dat niemand mijn gedachten kan lezen.
Wat ben ik voor een moeder dat ik zoiets alleen al maar kan denken? De rest van de dag mag Joris me volgen waar hij maar wil, uit schuldgevoel.
Vandaag was een heerlijke dag.
De regen klettert tegen de ramen en we pakken dekbedjes erbij, steken de open haard aan en kijken filmpjes en knutselen en lummelen…
Dan ben ik vaak op mijn best. Gewoon in eigen huis, deur op slot en gordijnen dicht.
Geen mensen op bezoek, hoe lief ze ook zijn, die onrust brengen in huis.
Geen Joris die naar buiten wil om te fietsen waardoor ik hem weer kwijt raak.
Geen verplichtingen en gewoon niets moeten.
Maar…. d’as niet reëel.
Zo zit de echte wereld ook niet in elkaar en ik draai bij voorkeur toch óók wel in die echte wereld mee.
Maar soms….
Vandaag was dus zo’n prima dag…
Uiterlijke schijn!!
Het plaatje klopte vandaag maar er zat onrust, in mij.
We dartelen de hele dag om elkaar heen en we bewegen ons in die beperkte ruimte in huis.
Het gaat lang goed.
Maar er borrelt iets in mij, het voelt als kokend water. Het begint langzaam, tot het kookt.
Deze hele week al  is Joris erg druk. Hij is een sloop-bui. En dat heeft hij eigenlijk lang niet gehad. Tenminste, niet zo erg!
Alles wat hij in de handen heeft gaat kapot, niet omdat hij het per ongeluk laat vallen of omdat het niet zo stevig is.
Nee, omdat hij het neergooit, te hard vastpakt of gewoon bewust sloopt.
Bij de opvang had hij gisteren met een bezem alle plafonddelen omhoog geduwd. Als het niet zo erg was zou je er bijna om kunnen lachen.
Zo kookt mijn water de hele week al een beetje en vandaag bereik ik “boiling-point”.
Joris en Sophie mogen samen in bad en ze mogen álle restjes uit álle flessen sop die er nog zijn in bad doen.
Het begint erg leuk…
Sophie zit en Joris stapt erbij…in zijn kleren.
Écht het is geen drama, het idee is zélfs wel leuk maar ik ontplof!
Ik vloek, tier en schreeuw en ben boos vanuit mijn tenen, ik kook.
Joris zit stil, weet niet goed wat hij met me moet en haalt het zelfs in zijn hoofd om te grijnzen.
Ik weet dat hij het doet uit onwetendheid maar voor een deel ook als uitdaging.
Het maakt me nog woester dan ik al ben. Ik voel zélfs dat ik hem fysiek pijn zou kunnen doen. Ik voel mijn eigen onmacht…
Dát allemaal bij elkaar is geen fijn gevoel. Op zijn zachtst gezegd.
En dan, als ze beiden in pyjama op de bank zitten vind ik vooral mijzelf héél zielig. Vind ik dat ik het héél zwaar heb en vind ik dat ik dit niet verdien en dan, ja, dan wens ik Joris even ver weg, héél ver weg uit mijn leven.
Nog later, als we allemaal weer rustig ademhalen, liggen we op de bank, met zijn drie-en.
Joris hangt tegen me aan en zijn slungelige lijf past precies tegen het mijne. Sophie past er ook naadloos tussen! Het klopt gewoon.
En toch, toch vervloek ik dat lijf van hem soms en ook alles wat daarbij hoort.
Truth or dare??
Ik kies voor “truth”, alweer. De “dare” heb ik namelijk constant al om me heen. Door een uitdaging als Joris red ik het namelijk niet zonder die eerlijkheid.
Ik moet hardop kunnen zeggen wat ik soms denk. Dat lucht op en dan borrel ik weer even iets minder hard, de druk is eraf.

De waarheid en niets dan de waarheid dus, al is die niet altijd even leuk

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

esther | Antwoord 04.08.2011 05.24

Oké! Ben benieuwd. Ik zal je volgen en het bekijken! Onder welke naam TWITTER je?!

Jolan | Antwoord 02.08.2011 08.59

Wilde het iets aangepast in m'n twitterbio zetten eigenlijk. Vind het zo treffend.

Jolan | Antwoord 30.07.2011 19.32

Hoe herkenbaar! Helaas, ook.
Mag ik je laatste 6 regels gebruiken? Verwoordt precies, echt precies hoe het is.

esther 02.08.2011 06.56

Hai Jolan, gebruiken waarvoor??? Ben nieuwsgierig??

Starryfays | Antwoord 27.07.2011 14.10

Zoon stond ineens in zijn onderbroek onder de douche. In de vakantie douchen voor het zwemmen in zwembroek. Trekken we dan ook niet uit. Logica..

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk