Het gaat niet altijd goed.....

Even uitrazen...... en dan weer verder!

Ik heb niemand. Ik ben alleen.

Dat klinkt zielig, dat is het niet.

Ja, ik heb mijn vrienden, familie en mijn sociale kringetje.

Maar ik heb niet iemand letterlijk naast me die het af en toe even overneemt of die mij opvangt.

Ik ben vader en moeder tegelijk en dat is soms heel eenzaam.

De dag begon goed.

Ik weet ook niet meer precies waar ik de controle verloor maar ineens was het toch zo.

Joris zat even alleen in de auto. Hij mag dat want hij is 12. Hij zit nergens meer aan en doet voorzichtig.

Dacht ik.

Die auto is voor hem een soort veilige haven. Hij wacht er vaak. Hij houdt het stuur vast, onderzoekt de pedalen en voelt zich op zijn plek. Een veilige, overzichtelijke omgeving waar geen rare, onverwachtte dingen kunnen gebeuren.

Tot vandaag.

Joris trekt de telefoon-kit los.

Zomaar, ratjs, uit het dashboard. Het snoertje hangt er verloren bij.

Het apparaatje bungelt heen en weer aan het snoer.

Kapot.

En ik, ik verlies alles. Alle controle die ik altijd heb, de zelfbeheersing, de kracht en het geduld.

Ik voel het uit me wegvloeien.

Ik schreeuw, ik scheld, ik wil Joris fysiek pijn doen maar een klein stemmetje in mij houdt me gelukkig tegen.
Als ik het verschrikte gezicht zie van Joris komt dit net zo hard aan als een klap in zijn gezicht.

Hij gaat huilen, heel hard.

Ik ook, maar ook blijf ik doorschreeuwen en schelden.

Ik zeg dingen waar ik meteen alweer spijt van heb en toch ga ik gewoon door.

Het gaat allang niet meer om dat bungelende apparaatje.

Het gaat om mij. Ik ben het zat.

Ik ben Joris zat, ik baal dat er iedere dag wel iets kapot gaat in huis en ik ben er klaar mee. De verantwoordelijkheid die ik helemaal alleen moet dragen, het verdriet van mijn kinderen, en het verstikkende gevoel dat ik alles alleen moet doen. Alles! Ik ben het gewoon zat!

Inmiddels huilt Sophie ook.

Beide kinderen voelen aan dat dit veel verder gaat dan een “moeder die even boos is”, ze voelen aan dat ik even , even heel hopeloos ben.

Joris wordt dan ook boos.  Op mij,hij voelt zich ongelukkig en weet, serieus, zelf echt niet waarom hij doet wat hij doet.

Ik wil hem dat zo graag leren maar het komt niet altijd bij hem binnen.

Mijn geschreeuw komt wel binnen en Joris vindt het verschrikkelijk.

Ik ook maar toch moet het eruit!

En dan wordt hij ook boos, zo uit hij zich toch, op zijn manier.

Daar zitten we dan.

Een huilende moeder met 2 huilende kinderen in een inmiddels beslagen auto.

Ik haal diep adem.

Tellen tot tien is niet genoeg maar ik adem diep in en uit.

We rijden door. In stilte.

Sophie snikt zachtjes na op de achterbank. Joris kijkt me af en toe van opzij aan en ik zie de schrik nog in zijn ogen.

Ik veeg de tranen uit mijn ogen en zoek weer naar de controle.

Langzaam stroomt de zelfbeheersing, de kracht en het geduld weer binnen.

Een leven zonder vader is zwaar voor mijn kinderen.

Een leve zonder vader voor mijn kinderen is ook zwaar voor mij.

Maar op deze momenten van diepe wanhoop en schreeuwend verdriet vinden wij drie-en elkaar altijd even weer.

Wat er ook zal gebeuren, wij laten elkaar niet los! Nooit!!

Ik heb niemand??????

Herstel, ik heb de 2 liefste kinderen van de hele wereld……… voor mij alleen!!!

 

 

 

 

 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Cor verpaalen | Antwoord 12.05.2014 14.42

Hoi, Esther
Ik herken die eenzaamheid. Blijf sterk, ik probeer het ook.

hillegonda | Antwoord 29.10.2013 20.13

prachtig verhaal... zo mooi om te lezen

angelique | Antwoord 01.10.2011 23.34

ik vind het zo erg wat ik lees.............en ja, ook omdat het mijn verhaal is...........ik weet echt wat je voelt en wil zeggen............vind je zo'n kanjer

Gerda | Antwoord 30.09.2010 22.33

zo akelig herkenbaar.. wat knap dat jij de woorden hebt gevonden Es...

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk