Piepend door de winkel...

Ik heb er weer één...

Ik had er weer één.

Zo’n opmerking die je hoort, dan niet  kan geloven en als je dan de vragende ogen ziet snap je dat de vraag je toch echt net gesteld werd:

“ Hij kan écht niet normaal doen hè?” Ik was even stil. Joris loopt naast me en huppelt bijna door de winkel. Hij houdt van boodschappen doen en wil tegenwoordig alles zelf afwegen. Hij heeft geluk, de rol met stickers van de weegschaal is op en Joris staat, ja, een beetje gek is dat natuurlijk wel, letterlijk piepend van geluk, naast de weegschaal die nu gedemonteerd gaat worden. Dát gaat leuk worden, zie ik Joris denken. De man, in die blauwe Albert Heijn jas, die dat gaat doet kijkt Joris vriendelijk aan "Wil je meekijken?", vraagt hij en voordat zijn zin uit is staat Joris er al met zijn neus bovenop. De man geeft antwoord op alles wat Joris vraagt. En dat is veel. Samen hangen ze boven dat apparaat.

Joris heeft de gewoonte iedereen die hij tegenkomt meteen te gaan ondervragen. “Wat doe jij hier?”, “Hoe oud ben jij” en met een blik op de boodschappenkar vraagt hij er ook nog wel eens bij “En wat ga jij vanavond eten?” Of hij zegt gewoon onbeschaamd “Jeetje, jij koopt veel!!!”

Aan deze monteur stelt hij hele andere vragen en de man luistert en beantwoord geduldig. Hij lijkt het zelfs wel leuk te vinden. Ik kijk ernaar en geniet eigenlijk wel. Joris piepend van vreugde en die man, heel relaxed ernaast.

En dan ineens die vraag. Van die zuchtende dame achter me…

“Ja”, voegt ze er nog aan toe. “Ik had hem al gezien. Nou ja gehoord. Wat een lawaai maakt hij. Ik vind dat dat niet hoort. Mag hij dat? Hij kan écht niet normaal doen hè?”

Ik wil antwoord geven maar moet even nadenken. Op de achtergrond hoor ik Joris piepen en de monteur, die ondertussen mee aan het luisteren is naar die dame, kijkt me medelijdend aan.

“En dan dit weer. Hij heeft zeker zo met die weegschaal gerommeld dat die kapot is. Ik snap die jeugd van tegenwoordig niet meer”.

Weer wil ik wat zeggen en alwéér lukt het niet. Wat is er toch met me? Mijn stilte lijkt uit te nodigen tot nog meer woorden van haar.

“Hoe oud is ‘ie? Twaalf, dertien? Ze zouden huiswerk moeten maken en niet hier in de Albert Heijn moeten rondlummelen. Ik heb wel meer te doen dan wachten. Nee, ik vind het gewoon niet kunnen” En ze zucht er eens hard en diep bij om haar woorden kracht bij te zetten.

Ik doe niet eens mijn best meer om een antwoord te vezinnen en da’s best ongewoon voor mij.

Maar nu komt die monteur in actie. Hij gaat recht op staan.  Hij lijkt nu nog groter dan daarnet en hij kijkt niet meer zo relaxed. Hij gaat, bijna beschermend voor Joris en voor mij staan.

“Mevrouw”, zegt hij op een vriendelijke toon, een toon die ik niet meer kon vinden, “Ik moet u wat vertellen”. Enigszins geïmponeerd maar niet bang kijkt de vrouw hem aan. Hij pakt een tros bananen uit haar handen. Ze heeft amper in de gaten wat er gebeurd en voor ze het weet staat ze daar met lege handen de man aan te kijken met een vragende blik in haar ogen.

Zelfs ik ben onder de indruk.

“Ik moet u teleurstellen”, zegt hij nu. "Ik vrees dat alle weegschalen vanaf nu buiten gebruik zijn. Excuses voor het ongemak en u kunt morgen terugkomen”

Ze kijkt hem aan. Woedend en met open mond. Nu is zij stil. De blik die ik krijg toegeworpen is niet mis en Joris wenst ze helemaal ver weg. Ze trekt de bananen uit de handen van de man en legt ze woest in haar kar. Ze pakt haar kar en loopt verder. “Ongehoord!”, hoor ik haar nog hard zeggen.

En ik?

Ik ben weer stil. Ik kijk de man aan en hij zegt niets meer. Ik ook niet maar onze blikken zeggen genoeg. En daar, op die plek, middenin de Albert Heijn ben ik zó gelukkig, dankbaar en blij.

Voor mijn rare zoon en voor die prachtige meneer.

Joris  en ik huppelen nu samen verder door de winkel en Joris piept er weer vrolijk op los.

Ik ben ervan overtuigd dat die dame geen beklag heeft gedaan bij de Albert Heyn, zoals ze zei te gaan doen.

Maar ik wil er wel zeker van zijn dat deze man alle hulde krijgt bij de Albert Heijn! En daarom dit verhaal.

Bij deze: Vindt leuk' BEDANKT!!Vindt leuk'

Bedankt aardige meneer die ik waarschijnlijk nooit meer zal zien maar ook nooit meer zal vergeten en bedankt Albert Heijn voor de práchtige mensen die jullie in dienst hebben!!

 

 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Esther | Antwoord 29.03.2013 11.32

Rotmens! Is ze niet toevallig uitgegleden over een bananenschil?

Angeline | Antwoord 29.03.2013 11.19

Goed geschreven verhaal. Ook ik heb goede ervaringen en kan helemaal invoelen in je verhaal.Ook ik heb een kind wat aan iedereen vraagt wat hij doet etc.

Angeline Wagenaar | Antwoord 29.03.2013 11.18

Jee, ik voel me helemaal boos worden op die mevrouw. Wat een onwetendheid ... En wow wat een reactie van de medewerker van de AH, een dikke pluim ...

Hilde | Antwoord 28.03.2013 20.49

woowww... ik heb het zelf best vaak voor maar mijn dochter is nog jonger en dus wordt het best nog aanvaard. Ben echt geraakt!! Blij voor Joris vooral ook

Lammert | Antwoord 28.03.2013 17.00

Een woord top. Alleen hierom koop ik graag bij AH. Joris heeft een superochtend gehad!

Fien | Antwoord 28.03.2013 14.55

Beste Esther,
Knap hoor... je hebt me weer geraakt! Ik heb de tranen in mijn ogen na het lezen van dit stukje. Zo herkenbaar.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk