Een mooie dag

Net als in de film.......

De zon schijnt, en niet zo’n beetje ook.

Ik werd afgelopen week bijna depressief van de mensen om mij heen die zeiden “genieten hoor, woensdag, ’t is de laatste dag van het mooie weer dit jaar!”.

Ik hoor dat mensen massaal een vrije dag hebben opgenomen omdat, die laatste mooie dag, stond te gebeuren.

Slippers werden weer van zolder gehaald, korte mouwen toch weer uit de doos getrokken en de benen gingen weer bloot.

Mensen die moesten werken baalden en liepen te mopperen. Verdikkie, die laatste mooie dag ging nu toch mooi aan hun neus voorbij.

Het is inmiddels 4 dagen verder en nog steeds schijnt die zon!

Ik hoor niemand meer over “die ene woensdag”.

Mensen zitten toch raar in elkaar.

Als ik van tevoren had geweten dat Joris zou worden wie hij nu is had ik dan  misschien ook meer genoten van de dagen dat hij nog niet zo was. Die onbewolkte dagen??

Ik weet niet of het zo werkt.

Op dagen dat het regent kan ik intens genieten van het binnenzijn met Joris en Sophie.

De spelletjeskast, die heel lang niet open is geweest wordt herontdekt en we gaan koekjes bakken……..

Als het mooi weer is trekken we de skeelers aan en gaan naar buiten…………..

Zelfs als het regent sjouwen we door het bos op zoek naar kastanjes en vinden we een echte rood-met-witte-stippen-paddestoel…….

We proberen uit iedere dag het mooie te halen. Regen of zonneschijn.

En zo is het eigenlijk ook met Joris.

Gisteren scheen de zon. Sophie wil met haar ribstick naar het pleintje en Joris trekt de skeelers aan.

Er zijn meer kinderen op het plein en het krioelt wat door elkaar heen.

Joris staat bij mij, dicht  tegen me aan.

Hij is vreselijk knuffelig vandaag en omdat hij dat niet zo vaak is vind ik het deze keer helemaal niet erg dat hij steeds zo dicht bij mij in de buurt is.

De zon schijnt in zijn blonde haren en verwarmt ons samen.

Sophie oefent en oefent, ze zal het leren en ze zit vol doorzettingsvermogen.

Zo daar, op dat pleintje kan ik heel blij zijn.

Met Joris in mijn armen en die kleine doorzetter verderop.

Dan komt de bus aan. Joris wordt opgehaald om te gaan logeren.

We pakken de koffer en hij stapt in.

Net nog vastgeklonken aan elkaar op dat plein en nu moet ik hem weer loslaten……

Ik knuffel hem nog even flink en de bus rijdt weg.

Samen met Sophie loop ik het plein weer op.

De zon schijnt daar nog steeds.

Als ik van tevoren had geweten dat Joris zou worden wie hij was?!?!

Ik denk dat ik dan zou zeggen, net als Bloempje het zo mooi zegt in de Bambi film: “scheelt me niks…………”.

En zo is het maar net!!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk