Een beetje sneu

Een sneu gouden randje? Of toch niet?

Je hebt van die dagen...

Ik sta op en voel me een beetje sneu. Ik leg verder niet uit waarom maar ik vind dat ik er genoeg redenen voor heb. In ieder geval één.

Ik heb écht een lekker weekend gehad, ben op stap geweest, heb gelachen en nét niet teveel gedronken. Het leek wel zorgeloos. De oppas had pannenkoeken gebakken met de kids en voor haar had ik zo'n 'overheerlijke' kant-en-klare pizza in de koelkast klaargelegd.
Als ik op stap ben krijg ik nog een lief 'spraakberichtje' op mijn telefoon  van Joris dat ze nu écht naar bed gaan. Ik zeg terug: "Slaap lekker liefie!" en ik neem nog een biertje... De hele stad staat hier al dagen op zijn kop voor Serious Request. Ik heb Erik Corton gesproken dus ik ben allang tevreden. Soms ben ik best snel blij...

Het gaat raar in mijn leven. Alles staat op zijn kop en eigenlijk klopt er écht even hélemaal niks en toch ben ik 'happy'. Wonderlijk.

Maar ook sta ik ook een beetje sneu op. En dat leg ik verder niet uit. Sophie ziet aan mijn hoofd dat ik verdrietig ben, Joris voelt het 'gewoon' aan. Terwijl Joris koffie zet, bakt Sophie een eitje. Geen overstroom koffie dit keer. Alsof hij aanvoelt dat hij vandaag alles goed moet doen... Een spontane actie van die twee en ik grijns alleen maar. Wat een práchtig lief stel heb ik toch.

We kabbelen de dag een beetje door. Wel 10x zeggen we tegen elkaar dat we toch écht moeten gaan douchen en ons aan moeten kleden. Nog vaker zegt Sophie "we zouden toch de stad in gaan naar 'het Glazen Huis' " maar we doen niets. We tekenen, ik schrijf, we zetten kopjes koffie en we draaien muziekjes. Geen make-up, geen gedoe en de kaarsjes aan. En dat houden we gewoon de hele dag vol. De regen werkt goed mee. Héérlijk! De tv gaat aan en uit en tussendoor bakt Sophie op eigen houtje een cake die niet helemaal lukt maar zélfs dat is niet erg. Ik voel dat mijn sneue bui niet weggaat, dat zit dieper, maar ik merk dat ik tevreden ben. En dat is eigenlijk zo 'cool'. We zien er niet uit vandaag. Onze haren staan wild op ons hoofd, ik loop al de hele dag op blote voeten alsof het hartje zomer is en dat lekkere vest dat ik aan heb past écht niet bij die foute broek. Maar wat een pret hebben we... En wat zijn we tevreden.

Ik schrijf aan mijn 'schildpadboek', ik bel mijn zieke zus, vraag hoe het met opa gaat die nu wel héél oud en ziek wordt, ik vul mijn UWV papieren in, ik wacht op een berichtje dat ik niet krijg, ik ontvang mijn nu écht laatste salarisstrook,  ik kijk naar de PGB verantwoording die ik in moet vullen, ik schuif die blauwe envelop weer weg onder de deurmat, ik maak reclame voor mijn EHBD-boek, ik bedenk ineens de merknaam voor mijn nieuwe idee, ik app de hele dag door metde kanjers van 'kiss it forward', ik stuur een berichtje dat ik eigenlijk niet had moeten sturen,  ik werk mijn cv bij, ik mail met het 'kunstacademie-project'...En hoe meer ik doe hoe meer mijn sneuigheid verdwijnt. Zélfs met al die ingewikkelde dingen die ik aan moet gaan.

Mijn probelem zijn er, allemaal, en voorlopig zijn die ook nog niet weg. En écht, af en toe ben ik héél verdrietig en is het lastig. Maar vooral is er een uitdaging. Leukere uitdagingen en minder leukere. Maar ik ga ze gewoon aan. Buiten het feit dat ik geen keus heb wil ik het ook. Ook dat ene ding. Ik geef niet zo snel op. Ik ben geen 'quitter'. Never have been and never will be!

De koffie maakt plaats voor de wijn. We zitten aan de grote tafel en die ligt vol met potloden, verf en zooi. Sophie draait op de Ipad 'hippe muziek' en als ze dan ook nog een grote bak chips middenop tafel zet terwijl we toch eigenlijk wel aan avondeten moeten gaan denken zeg ik niks. Joris zit erbij en geniet. Hij draait zijn mouwen kapot, weer zo'n tic, en ik zeg wéér lekker niks. In de graaibak van H&M heb ik wel 10 t-shirts gekocht à 3 euro per stuk. Ons kan niks gebeuren! Hij kijkt naar Sophie en tekent op zijn manier mee. Af en toe zoekt hij zelfs een 'lekker' nummer uit en zélfs zijn keuze kan ik aan vandaag!

Je hebt van die dagen... Ik sta op en voel me een beetje sneu. Ik leg nog steeds niet uit waarom maar ik vind nog steeds dat ik genoeg redenen heb. In ieder geval één.

Dat ene is nog niet opgelost. Maar ook dat komt ooit wel goed. En verder.... dit was onverwacht zo'n dag met een gouden randje. En dat maakt een hoop goed! Zélfs dat ene! ♥

xxx

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk