in Villa Achterwerk

Bikkels en tranen

Ik ben stil.
Dat ben ik niet gauw. De meesten weten dat.
Ik werd dit weekend weer eens erg geconfronteerd met de kwetsbaarheid van mijn kinderen en daarmee met de kwetsbaarheid van mijzelf.
En ik ben daar niet zo goed in. Mij kwetsbaar ops...tellen.
Ik ben open, eerlijk en vertel veel. Maar toch…
Sophie had dit weekend erge buikpijn. En Sophie lijkt op mij. Het is een bikkel.
Dus als Sophie klaagt is er écht wat. En we eindigen dan ook op de Eerste Hulp.
Het blijkt mee te vallen. Geen blindedarm, geen gekke dingen maar een virus.
Als de dokter in haar buik staat te prikken en duwen voel ik me machteloos. Die bikkel ligt daar en ondergaat het en is vooral heel stoer. Ik ben minder stoer.
Hand in hand lopen we weer naar buiten. Beiden zichtbaar opgelucht. Sophie nog wel met koorts en blozende wangen. Op de bank kruipt ze weer onder haar kleedje.
Wat een kwetsbaarheid ineens. Niet alleen bij haar maar ook bij mij.
's-Middags haal ik Joris op bij de opvang. Ook hij kruipt erbij op de bank.
Ik zucht heel diep en ben heel blij. Met dat leuke stel. Wat ben ik trots op ze. En wat ben ik blij met ze. Vandaag weer even extra.
Ook ben ik verdrietig omdat ik weer vader en moeder tegelijk moest zijn en ik het soms even allemaal niet alleen kan dragen. Zéker in dit soort situaties. Maar terwijl ik links en rechts van mij kijk en die bikkels zie zitten, kan ik niet anders dan toch gewoon 'happy' zijn. De Drie Musketiers, zo noemden we onszelf vroeger. Dat gevoel is weer even heel sterk aanwezig.
We beginnen de zondag zoals we hem zaterdag eindigden. Onder een kleedje.
Nu met zijn drie-en in mijn grote bed. De tv staat aan. Sophie gloeit nog wat na maar kijkt weer helderder uit haar ogen.
Het progamma 'Bikkels' is erop. Uiteraard blijven we kijken. Niet alleen de titel. Ook het onderwerp is interessant.

"De twaalfjarige Izzet heeft een geestelijk gehandicapt zusje, Aïsha. Ze is altijd druk en schreeuwt heel hard en veel. Voor Izzet is dit lastig, hij houdt juist van rust en lezen. Maar thuis is het nooit stil. Daarom trekt hij zich graag terug in de ...natuur. Hier kan hij genieten van de stilte en fantaseren over Harry Potter en zijn lievelingsdieren uilen. Izzet vindt het erg vervelend dat zijn zusje niet kan praten. Hij zou haar graag willen uitleggen hoe hij zich voelt. Toch weet Izzet ook één ding zeker; hij houdt erg veel van Aïsha en zal altijd voor haar klaar staan."

Vooral de laatste zin raakt mij.
We zijn alledrie stil. Als we kijken.
Joris omdat hij uilen ziet en een schreeuwend meisje hoort. Het brengt herinneringen bij hem boven. Sophie omdat ze dingen herkent en bij mij stromen de tranen over mijn wangen. Zomaar ineens…
Soms komt iets binnen en vandaag was dat dit.
Het zijn niet alleen verdrietige tranen.
Herkenbaar zijn zijn woorden soms. Van die bijzondere jongen. Liefdevol is die hand van de oma die hem aait. Práchtig is die zorgzaamheid. Kwetsbaar is dat meisje. Voelbaar is het verdriet.
Het is een verantwoording… Een verantwoording die ik altijd zoveel mogelijk bij Sophie heb weggehouden. Maar die er onvermijdelijk tóch was en is. We houden immers van elkaar.
We praten erover. Sophie en ik. Joris is bij zijn lease-hond op bezoek.
We lachen om het 'zusjes-alarm en het 'zussen-slot'. We verbazen ons. We hebben het over Sophie zelf en over haar 'rare broer'. Over de schaamte en de verantwoording.
Wat een wijze antwoorden geeft mijn eigen bikkel. Zelfs met koorts. En weer voel ik tranen stromen.
"Je kunt overdrijven", zegt Sophie daar alleen maar over en ik lach. Daarom hou ik zo van d'r.
Soms loopt een weekend helemaal niet zoals je gepland had.
En soms is dat ineens helemaal niet erg.
Kwetsbaar. Ik was het even héél erg. Maar uit die kwetsbaarheid kwam er ook weer een hoop moois tevoorschijn.
Ik zeg het wel vaker: IK BEN EEN GELUKKELING!
Bijzondere bikkels: http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1407998

Aan het einde van de aflevering van 'Bikkels' speelt dit liedje. En weer rollen er tranen.
Ik heb mijn kinderen, mijn eigen bikkels. Ik heb muziek. Ik zou niet zonder kunnen. Ik heb mooie mensen dichtbij, verder weg en nóg verder weg. Wat wil ik vandaag nog meer? Heb ik niet alles wat ik nodig heb?Vandaag even wel!
http://youtu.be/zvjUHdaxGJw
Meer weergeven

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk