Leeg en stil

Easy like sunday morning

Mijn weekend is leeg. Helemaal leeg.
Vrijdagmiddag gaat Joris logeren en zaterdagmorgen gaat Sophie kamperen.
Beiden zie ik niet voor zondag vier uur terug.
Het lijkt wel of ik een schoolreisje heb. Ik kijk al de hele week naar dit weekend uit.
"Goh, ga je zeker lekker uit?"
"Lekker op stap dit weekend?"
"Waar ga je naar toe?"
"Zullen we naar de film gaan?"
"Kom je hierheen?"
Niks van dat alles.
Al dat bovenstaande doe ik ook mét kinderen. En vaak ook zonder kinderen want ik heb 2 keigoede en hele trouwe oppassen.
Nee, ik doe niks. Althans ik blijf thuis. In mijn eigen lege, stille, huis.
En het is heerlijk. Zo'n stil, leeg huis. Dat heb ik namelijk nooit.
Het is heerlijk weer. Ook dat lijkt wel mijn persoonlijke cadeautje dit weekend.
Ik sla de openslaande deuren met een groots gebaar open, de ramen voor doe ik ook open en de wind waait mijn huis schoon. De koffie pruttelt en het huis ruikt lekker. Ik hoor tientallen vogeltjes fluiten en verder hoor ik niks. Helemaal niks. Ik geniet.
Geen vragende kinderstemmen, geen wekker, geen Nickelodeon of andere schreeuwprogamma's op tv, geen Ipadgeluiden. Geen geboer, geen Gilles de la Tourette en geen gevraag. Helemaal niks. Ik hoef helemaal niks.
Ik loop rond in een niemendalletje met koffie in mijn hand. Als ik op mijn bankje in mij stadstuintje ga zitten, zo half in de ochtendzon, mijmer ik wat.
En het komt best binnen. Dat mijmeren. Vroeger zei ik altijd olijk: "Het grootste voordeel van gescheiden zijn is dat je af en toe een weekend geen kinderen hebt". Leek me heerlijk. Was ook heerlijk, voor zolang het duurde. En dat was heel kort.
En dat is zo en daar doe ik het ook mee.
Maar als ik dan, zomaar ineens wel zo'n weekend heb realiseer ik me hoe graag ik het eigenlijk, heel stiekem toch wel heel graag vaker zou willen.
Want het is heerlijk.
Ik kwam gisteren tijdens het boodschappen halen, iemand tegen. Ze zei me dat zij dat ook nooit heeft. Een kinderloos weekend. Ze keek bijna jaloers.
Ik knikte en probeerde niet te antwoorden dat zij ook niet alleen is, niet mijn zorgen heeft en al zeker niet zo'n rare vogel heeft als Joris. Ik knikte alleen en dacht aan mijn lege , stille huis. Daar wilde ik weer naar toe. Met die heerlijke witte wijn die in mijn tas zat.
De weekenden dat Joris weg is zijn al anders. Alleen met Sophie. Relaxed en fijn. Soms zelfs bijna saai! We zijn dan heel anoniem. Niemand kijkt naar ons.
De weekenden met Joris zijn hectisch en onvoorspelbaar maar ook leuk. Iedereen kent hem en hij wordt overal gegroet. Anoniem op stap gaan is er met hem niet bij.
Misschien dat Sophie en ik daarom soms zo genieten. Van die anonimiteit.
Maar nu dus alleen. Nog een paar uur.
Ik heb dit weekend mijn tuin geruimt, de aarde ge-ont-ontkruid en mijn buurman knipte de heg heel lief voor mij. Ik heb geveegd en geverfd en gemopt en oh ja, de ramen ook nog gewassen.  En tussendoor vele kopje koffie en later koele glazen wijn!
En verder wilde ik niks anders dan schrijven. En tekenen. En creeeren. Ik voel de energie mijn lijf in stromen.
Wat een heerlijkheid. Op mijn tafel de laptop. Papier, stiften, verf en bakjes water en allemaal zooi. Ik zit er middenin en ik geniet. Ik heb druk overleg met de  illustratoren van het schildpadboek en het rare vogelboek en ik word er helemaal blij van. Ondertussen schrijf en rommel ik door. Aan het einde van de middag gister pakte ik een glas wijn erbij. De telefoon ging een paar keer maar ik nam gewoon niet op. En de tv stond op uit. Ik in mijn eigen wereldje.
Ik ging uitgebreid in bad op een ongewoon tijdstip. Gewoon omdat het kon.  
Nu dus nog een paar uur. Alleen en stil.
Ik drink nog wat koffie op mijn bankje. Ik mijmer nog wat.
Het is oké zo. Ik kijk weer uit naar straks.
Dat leuke stel brengt leven in de brouwerij en laat me lachen. We hebben dikke pret met elkaar en beleven de leukste avonturen en doen de gekste dingen.
Ik zou het voor geen goud willen missen.
Maar af en toen een weekendje zoals dit…. Ik mijmer verder! En denk aan de zomervakantie.
Wat zal ik ze missen! Maar ik ga genieten. En creeren en energie opdoen. En mijn eigen avonturen beleven.
Maar voor nu? Nu kan ik er weer even tegen.
Ik heb gelukkig nog een paar uur….
XXX
esther

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk