Gilles de la Tourette

Tics, ergenis en een mooi weekend...

7 juni...Nationale Gilles de la Tourette dag…of dagen? Of weekend? Maand?

Ik merk er niet zoveel van. Is dat omdat er weinig over te doen is of is het omdat ik het weer op mijn eigenste eigenwijze negeer.
Ik ben niet zo gek op die speciale... dagen. Ik zou zo graag willen dat iedere dag speciaal is, voor iedereen. Maar goed, zo ver zijn we denk ik nog niet….
Ik weet nog dat de schoolarts me belde, toen.
Heel omzichtig omschreef ze wat ze had gezien bij Joris.
Of ik wel wist dat hij 'wat tics' had?
Ik moest mijn lachen inhouden en bleef rustig.
Ik merkte dat ze iets heel omzichtig en voorzichtig wilde brengen en ik wist ook al lang welke kant ze op wilde. Ik bleef even stil.
Flauw maar ik kon het niet laten.
Ze omschreef wat ze had gezien en gehoord en ik maaide het gras maar voor haar voeten weg: "Denk je soms aan Gilles de la Tourette?"
Ze haalde hoorbaar opgelucht adem. "Ja", zei ze. En ze zwakte het ook direct weer af. "Niet héél erg, maar toch…." En ze ratelde wat verder.
Ik luisterde eigenlijk niet zo heel goed.
Mijn zoon had een diagnose die te googelen was, eindelijk.
Ik was verbaasd. Ik schrok er niet van. Ik wist het eigenlijk ook wel… Had zo'n vermoeden en er al wat over gelezen en eerlijk gezegd maakte het mij niet zoveel uit.
De worsteling van de schoolarts ontroerde me ook een beetje. Zij kende me nog niet goed en wist nog niet dat er meer voor nodig is om mij gek te krijgen.
We praten nog wat verder en bespreken zijn 'tics'.
"Niks aan te doen hè?", zeg ik nog koelbloedig. "Nee", zegt zij. Al weet ze niet goed zeker of ze daar wel het goede antwoord op geeft. Ik hoor weer die twijfel in haar stem.
En dan vertel ik haar het verhaal. Het verhaal dat ik ooit bijna Haldol (google maar niet, dat is nu wel mijn advies aan de niet-kenners) aan mijn kind had gegeven. Hij had een vreselijke tic waar ik gék van werd. Een geluidje dat het slechtste in me naar boven haalde.
En ik wilde dat het stopte. Joris had er overigens zelf geen last van.
We gingen naar de huisarts, ik vroeg het en we kregen het.
En ik voelde me verschrikkelijk. Ik heb medicatie bij Joris altijd vermeden. Niet dat ik tegen medicatie ben maar ik moet er wel het nut van inzien. En tot nu toe had ik dat nut nog niet gezien. Bij Joris. Dat flesje Haldol dus…
Ik keek en draaide het rond en dacht en hoorde ondertussen dat verschrikkelijke irritante geluid van Joris.
En ik nam een besluit.
Ik pakte het flesje en ik nam Joris bij de hand. We liepen naar het toilet en ik legde hem uit waar dit medicijn voor was.
Hij keek naar mij en maakte, bijna uitdagend, weer dat geluidje. Maar ik twijfelde niet meer.
"Kijk", zei ik. Ik gaf hem het flesje en spoot het, samen met hem, leeg in die pot.
En ik haalde opgelucht adem. Bijna net zoals die schoolarts aan de telefoon.
Bijna, bijna had ik mijn zoon medicijnen gegeven waar ik niet achter sta omdat ik er last van had.
Ik wist dat die 'tic' over zou gaan en dat hij hem zou inwisselen voor een andere. En ik zou er geduldig op gaan wachten.
De huisarts lachte overigens, toen ik hem later vroeg waarom ik dat medicijn tóch mee had gekregen. "Ik wist dat je het niet zou geven", zei hij alleen maar. Ik keek hem blij aan.
De tic van Joris verdween kort daarna. Om overigens weer een nieuwe te verwelkomen.
Gilles de la Tourrette-dag…
Mijn zoon heeft het, in lichte mate. En inderdaad,. Die ene tic is weg en vrijwel meteen daarna is er ook alweer een andere. De één ergert mij meer dan de ander maar Joris lijkt er mee te kunnen dealen.
Nogmaals, ik ben zéker niet tegen medicijnen maar ik ben ook niet voor. Hoe tegenstrijdig dat ook klinkt.
Ik ben er van overtuigd, eigenwijs als ik ben, dat ik liever symptonen bestrijdt en de oorzaak aanpak in plaats van 'een pil'. Voor mijn situatie dan! Laat ik dat voorop stellen.
Gilles de la Tourette dus…
Voor ons wat het een zonnige dag, een blij weekend met veel gelach en plezier én tics. En af en toe gooide Joris zijn hoofd eens achterover, zijn laatste tic.
Ik kreeg het nét niet op de foto! ; )
Op naar de volgende tic maar weer...
Met vriendelijke groet,
esther

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

esther | Antwoord 10.06.2014 09.38

Los van Tourette kennen wij het uitlachen als geen ander.Maar bedankt voor dank voor jullie kritische noten! Zo blijf ik ook wakker! ;)

esther | Antwoord 10.06.2014 09.34

En ik doe er hoop ik juist alles aan om meer 'awareness' te kweken. Voor iedereen! Diagnoses of niet...

esther | Antwoord 10.06.2014 09.33

Voor de duidelijkheid. Ik ben niet tegen deze dagen. Ik zou juist willen dat er vaker en meer aandacht was voor alle bijzondere mensen!

Laura | Antwoord 09.06.2014 01.13

Helaas hebben héél veel kinderen niet het geluk om zo snel en gemakkelijk gediagnosticeerd te worden.. En worden er veel uitgelachen.. Daarom is deze dag nodig!

Annet Heijerman | Antwoord 09.06.2014 00.49

Ik verbaas me over je verhaal, Esther. Dagen als dit zijn hard nodig! Kijk eens op http://www.tourette.nl/actueel/nieuws/1092-7-juni-europese-tourettedag

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk