En de vakantie...

be BROER te ....

Ik moet het even kwijt:
Wat een tijd!
Wat een vakantie!
Sommige mensen vinden het een luxe, drie weken vakantie, en dan ook nog zonder kinderen.
Dat is het eigenlijk ook.
Maar dan gaan ze wel heel makkelijk voorbij aan die andere 49 weken....
Want dan ben ik full-time-moeder. En moet ik zorgen, werken, regelen, verdelen, plannen, troosten, helpen, voorbereiden en afronden.
Even in het kort omschreven.
En nu hoefde dat drie weken niet. Wat een tijd.
En ik heb genoten. Het was heerlijk.
Zelfs na die mail, een week voordat ik naar huis zou komen, dat ik eigenlijk onmisbaar was en er werd gevraagd of ik eerder terug wilde komen, maar ik tóch niet terugging was het nog goed.
Lastiger, maar toch goed. Vooral goed voor mij.
En laat dat nou ook eens mijn uitgangspunt worden in de toekomst….mij!
Ik heb in die drie weken héél veel nagedacht. Ik had immers alle tijd.
En zoals het gaat gaat het niet meer.
Al dat negatieve van verweg zuigt me leeg. Ik krijg er geen energie van en het brengt mijn creativiteit tot een nulpunt.
Dat merkte ik, daar verweg en alleen, weer dubbel zo hard. Ik liep weer overstroomvol met mooie plannen!
Er moeten dingen veranderen maar dat kan ik niet alleen. Maar als het alleen moet dan moet het.
K3 zei ooit: "Gaat niet, bestaat niet" en daar hou ik me dan ook maar, kinderlijk kinderachtig, aan vast.
Anders dus.
En ja, dan heb ik het nog steeds over hetzelfde.
Baan erbij zoeken, huis verkopen en een hele andere toekomst. Alweer.
Mijn kinderen.
Ik heb ze, al had ik het zálig, ook 3 weken lang gemist.
Ik heb dingen gedaan die ik zonder de kinderen niet gedaan zou hebben maar ik heb ook dingen niet gedaan omdat die zonder de kinderen niet zo leuk waren.
Raar eigenlijk! Ik kom erachter dat ik soms niet mét ze maar zéker niet zonder ze kan!
Ook wel mooi…
Ook de kinderen hebben genoten.
En alledrie zijn we ook weer heel blij dat we bij elkaar zijn.
Ik hoor veel. Ze vertellen veel. Maar ik probeer niet écht te luisteren. Wég met die negativiteit immers!
Die 49 weken zijn weer ingegaan, mijn weken dus. En ik wil het anders.
En ik ben toch écht de enige die het kán veranderen.
Maar mijn kleine elf-jarige 'chick' helpt mij daarbij.
Ik ben zo fucking trots op haar, op de dingen die ze zegt, op de dingen die ze doet en gewoon, omdat ze is wie ze is.
We zitten deze laatste vakantieweek in een oppashuis van een héle lieve vriendin.
We kletsen bij en het lijkt net of we in één week even drie weken in willen halen.
Het voelt als een soort bonus hier, die ene week.
Ik kan niet van Sophie afblijven, wat natuurlijk 'not done' is. We hebben weer de slappe lach. We dollen met elkaar maar ook kan ik bijna niet wennen aan het feit dat Joris al mijn tijd weer zo opslokt en constant aandacht vraagt.
Maar we vinden onze weg. We kennen die weg immers, we namen alleen alledrie even een zijweggetje. Drie weken lang.
En dan zegt Sophie iets deze week:
"Mam, ik krijg er soms een beBROERte van". Ik kijk haar alleen maar aan.
Toevallig heeft de vader van andere lieve vrienden van me een beroerte gekregen en daar had ik over verteld.
Sophie, eigenlijk net zo gek als ik, heeft daarover nagedacht.
Ik kijk haar aan. En ik snap haar meteen. En zij snapt dat ik haar snap.
We lachen samen.
We kunnen niet mét hem en we kunnen niet zonder hem.
Zo simpel is het soms. En ook daar gaan we wat aan doen.
Mijn 49 weken weer dus.
Ik zie er tegenop. Het wordt knokken. Het wordt afzien.
Ik moet knoerthard werken. Ik moet heel veel veranderen en ook voor de kinderen zal dit gevolgen hebben.
Maar na zo'n opmerking van Sophie ben ik zó gelukkig. Ze blijft mijn cadeautje.
We snappen elkaar.
Het is zoals het is en we gaan het redden. Het nieuwe leven gaat beginnen…
Whatever that may be!
En dat 'mij' verander ik in 'wij'...
We will survive!

xxx
esther

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk