REgels en wetten

Écht HEMA?

Toen ik 'vroeger' op Curaçao woonde en ze mij vroegen: "Wat mis je het meeste?", stond de HEMA altijd met stip in de top3.
En ook nu ben ik nog een groot fan. Iedereen kent mij als HEMA-addict.
In mijn nieuwste boek * Raar is zo gek nog niet* hebben ze zelfs een ere-plekje!
Dat gezegd hebbende het volgende verhaal:
Er is markt.
Ik ga met de kinderen de stad in. De zon schijnt vaag en we hebben een rieten mand in de fietskratten op onze fiets.
We struinen wat rond en die mand vult zich met fruit, groenten en een lekker Turks brood van die aardige man. Hij lacht altijd en noemt me 'vrouw met mooie ogen'. Ik word daar blij van.
Ik word altijd vrolijk op de markt. Het is er gezellig en iedereen kletst volop met elkaar. We komen wat bekenden tegen en maken af en toe een praatje.
Een mooie dag.
Dan naar de HEMA. We halen dé Jip en Janneke champagne waar Joris zo dol op is want we hebben heus wel weer een reden om te proosten vanavond.
De vakantie is immers bijna voorbij.
En ik wil wel een flesje wijn.  Om dat vieren!
Met vol mandje aan de arm, champagne in de ene hand en fles wijn in de andere hand gaan we naar de kassa.
Het meisje kijkt me aan.
"Ik mag deze niet afrekenen". zegt ze. En ze houdt de fles wijn voor mijn neus.
Héél even kijk ik nog hoopvol. Zou ze me écht om mijn ID gaan vragen? Gaat het eindelijk gebeuren?
Terwijl ik grijns zegt ze: "U heeft kinderen erbij en dus mag ik dit eigenlijk niet afrekenen".
Ik sta meteen weer met beide benen op de grond.
Ze heeft het niet over die Jip en Janneke maar over die witte van mij.
Meent ze dat nu écht? Ik lach nog onnozel en denk écht dat ze een grapje maakt….
"Ik zal het deze keer door de vingers zien maar een volgende keer zal dat niet gaan".
Ik kijk haar aan en vraag serieus of ze het serieus meent.
De vrouw achter me zucht hoorbaar en de man daar weer achter moet bijna hardop lachen.
"Ja", zeg ze alleen maar. Helemaal stoer is ze niet meer want de hele rij bemoeit zich er inmiddels mee. "Deze keer zie ik het door de vingers maar het mag niet. Het is alcohol hè?"
Ik vergeet ter plekke bijna mijn pincode en mijn gedachten gaan sneller dan mijn mond.
En dan zegt Sophie: "Ik ga wel even bij de make-upjes kijken, mam. Dan ben ik er niet bij". En zelfs zij kijkt de cassiere uitdagend aan nu.
Joris blijft dicht tegen me aan staan.
"Tsja", zegt zij. "Dat doen de meeste mensen, die lagten hun kindeen verderop wachten". Na deze woorden kruipt Joris nog dichter tegen me aan.
Ik ben stil. Ik reken af. En als ik de fles aanpak kan ik niet nalaten om te zeggen: "Ik zal aan je denken vanavond, als ik mijn fles open maak en mijn kinderen een glas wijn geef".
Ze lacht niet. Ze blijft stil.
De hele rij mensen is er ook nog niet over uitgepraat.
Thuis ben ik nog steeds in staat van verbazing.
En ik plaats een Twitterbericht en zet het op Facebook…Gewoon, uit verbazing omdat die nieuwe regelgeving blijkbaar helemaal aan mij voorbij is gegaan.  En ik vraag hoe dat nou eigenlijk precies zit. Ik weet het namelijk écht niet.
Ik kon de gevolgen niet overzien.
Wát een felheid, wat een boosheid en wat een opmerkingen en retweeten. Mijn telefoon piept de hele avond na met binnenkomende berichtjes en reacties.
Mensen willen actie, mensen willen gerechtigheid, geen betutteling. Oordelen en meningen vliegen in het rond. Rutte wordt er zelfs bijgehaald. Bizarre tips worden uitgewisseld en blijkbaar maakt het veel los.
Ik snap iedereen en op social media mag en kun je alles zeggen maar wát een felheid zit er ook tussen de, ook hele leuke, reacties.
Eerlijk gezegd schrik ik daar ook ervan.
Oké, ik vind het ook bizar. Vind deze regel één van de meest idiote regels die er bestaan. Maar ach, ik lees en zoek ook verder en dan blijkt dat het allemaal wel meevalt.
Ik trof blijkbaar een heel gedreven meisje achter die kassa. Waarschijnlijk ook een HEMA-addict die zich met hart en ziel inzet  voor haar bedrijf en die orders héél letterlijk opvat. De HEMA kán namelijk een boete riskeren en dat wil zij niet op haar geweten hebben.
Zoiets….
En ik neem de HEMA helemaal niks kwalijk. Het is immers mijn eigen 'addiction', die winkel.
Ik zit 's-avonds op de bank en nip aan mijn wijn. Die van de HEMA ja! En lees al die reacties nog eens door.
En ik snap het. Ook ik kan slecht tegen regels, ik ben rete-eigenwijs en ik kan niet zo goed omgaan met gezag.
En ook ik vond dit raar.
Maar ach, hekelen en oprecht boos worden en me er zó over opwinden? Dat kan ik dan weer niet, al vind ik het wel amusant.
Die social media.
Al twee keer heb ik geschreven over de HEMA en al 2 keer maakte dat een hoop los.
Ik zeg, laten we omdenken.
Er is immers geen probleem.
Want zeg nou zelf……
"What's the WORST that can happen?"
Ik ben en blijf HEMA-fan!
 
PS Mijn vorige HEMAblog: http://www.estherkant.nl/49724955
xxx
esther

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Mo | Antwoord 17.08.2014 14.55

Tsja, ik wijt het maar aan de plichtsgetrouwheid van het meiske.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk