Een boek

Wie doet er mee???

Het gaat gebeuren. Ester Blanker en ik zijn bezig aan een boek. Een héél ander boek dan anders.

Ooit schreef ik een blog.
Lang geleden maar het is nog net zo van nu als toen…..

Taboes…… ...
Wat betekent dat woord eigenlijk? Taboe.
Gaat 'ie weer…
De Dikke van Dale zegt:
1ta•boe bn verboden erover te spreken of als woord te gebruiken
2ta•boe het, de; o en m -s iets dat niet gedaan of gezegd mag worden
Goh, ik had Joris ook wel “Taboe” kunnen noemen.
Dat zou nóg eens leuk geweest zijn…
“Taboe, kom hier”, “Taboe, eet je bord leeg”, “Taboe, gedraag je”… ik zie het al voor me.
Onbegrepen blikken, opgetrokken wenkbrauwen en draaiende ogen…
Niet anders dan nu eigenlijk…
Maar even eerlijk.
Wat een taboes heersen er nog als het gaat over kinderen en opvoeden…
Al die roze wolken, kraaiende baby’s en gelukkig gezinnetjes op een picknik kleedje in het bos. Stralende ouders, lachende kinderen en vooral nergens rimpels en wallen.
Je zou er naar van worden.
Ik heb nooit op een roze wolk gezeten, gelukkig niet! Ik ben bang dat ik er dan met een doldwaze vaart vanaf gevallen zou zijn.
Toen mijn kinderen werden geboren vond ik dat niet dé mooiste dag uit mijn leven en hield ik niet direct onvoorwaardelijk van ze. Ik was in opperste verbazing, moe en wilde rust… Dat onvoorwaardelijk “houden van” kwam later!
Ik vond het ingewikkeld, moeilijk en wist soms niet meer wat ik moest doen als één van de twee weer eens onbedaarlijk moest huilen of als iets niet lukte. Voelde me soms machteloos en vaker nog vooral héél dom.
Iedereen had altijd goede raad, die bij mij dan net weer niet werkte en iedereen wist het altijd beter, dacht ik toen nog...
Ik mistte mijn vrijheid, ik wilde wel eens even rust en bovendien waren ze gewoon niet altijd even leuk, die 2 van mij.
Luiers, flesjes, een uitgezakt lijf, overal snot, spuug en veel, héél veel verantwoordelijkheid….. hoezo was dat allemaal zo leuk!?
Ik zie de fronsende wenkbrauwen nu al, alleen al na het lezen van dit stukje. En dan licht ik nog maar een heel klein tipje van de sluier op.
Ik geef toe, dit kan ook helemaal verkeerd opgevat worden.
Mensen zouden kunnen denken dat ik niet van mijn kinderen hou, dat ik ze tekort doe en dat ik “rare ideeen” heb.
Dat laatste klopt.
Maar die eerste twee zeker niet.
De twee belangrijkste dingen (oh jé, nu noem ik ze ook al “dingen”) in mijn leven zijn mijn twee kinderen. Nooit geweten dat je zoveel van iemand kunt houden, zo onvoorwaardelijk, zo puur en zo écht.
Ik geef ze alles wat in mijn macht ligt én een beetje meer…
Maar laten we eerlijk blijven.
Wat maken wij, wij als ouders, het elkaar, moeilijk. Je zou denken dat er één grote verbondenheid zou moeten zijn tussen “de ouders”. Wij begrijpen toch allemaal hoe zwaar het soms is, hoe niet leuk het soms is en hoe verschrikkelijk graag we soms zouden willen dat we kinderen “gewoon zouden kunnen leasen”….
Maar nee, we houden de schijn op.
Van de week, op TWITTER gaf ik openlijk toe dat ik na 19.00 uur ’s-avonds niet meer zo’n leuke moeder ben.
Ik kreeg veel reacties.
Met name van mensen die het begrepen, die dat ook zo voelden maar die ook vonden dat het ook wel weer héél ver ging om dat hardop te zeggen.
En daar gaan we volgens mij fout.
Het gaat er niet om of we van onze kinderen houden…. Bij mij in huis spat de liefde werkelijk er vanaf.
Het gaat erom dat we het elkaar een beetje makkelijker zouden kunnen maken door eerlijker te zijn.
Dat we meer handelen op intuitie en liefde dan op goede raad en opvoedboeken. Dat we elkaar vertrouwen dat we het goed doen, allemaal op onze eigen manier. Dat we meer lachen om onze fouten…
En als we dat met zijn allen nou lekker toegeven en delen met elkaar wordt opvoeden volgens mij een stuk makkelijker en vooral leuker.
Mij lucht het in ieder geval, iedere keer, weer op.
Ik heb de twee liefste kinderen van de hele wereld. Écht!
En ja, nog steeds mis ik soms mijn vrijheid, wil ik rust en zijn ze gewoon even niet leuk, die 2 van mij.
Maar zij hebben ook niet altijd de leukste moeder van de hele wereld.
En weet je, da’s ook helemaal niet erg!
Taboes……. Verboden om over te spreken dus.
Hmmmm, wij gaan daar eens een boekje over open doen!

Dat gaan we nu doen!
Wij, Ester Blanker en ik gaan nu eindelijk al die taboes en mythes doorbreken die er zijn.
Zonder gene, zonder schaamte en in alle eerlijkheid. Uiteraard vooral met een hoop humor.
En om het zo echt én reeel én zo waarheidsgetrouw te maken als maar mogelijk is vragen we jullie naar jullie taboes, mythes en guilty pleasures van het moederschap (en ja, in deel2 komen de vaders aan het woord!)….
Deel ze met ons en wij delen ze weer in het boek.
Het wordt méér dan een leesboek. Het wordt een werkboek.
Helemaal naar eigen idee in te vullen en geen boek zal uiteindelijk hetzelfde zijn!

Doen jullie mee?
Stuur je suggesties, belevenissen, bekentenissen, ideeen en guilty pleasures over het moederschap naar esthernotathome@live.com en doorbreek samen met ons alle heersende ideeen en eindelijk een boek met de waarheid en een hoop lol!
XXX
esther & ester

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk