Hersenspinsels

Zomaar op een zonnige dag...

Zijn we net wat gewend aan de puberteit hier..komen er ook gelijk weer hele andere dingen op ons pad. Het één waarschijnlijk onlosmakelijk verbonden met het ander… Maar toch… Joris maakt zich wat zorgen… Over ons, over ons gezin en over ‘hoe dat nu allemaal moet?’ Ik merk het aan hem.

Sinds ik werk hangt hij aan me, hangt hij meer en veel aan me en vraagt wel 100x per dag of ik niet weg hoef. Ik geef toe, ik werk veel. Maar iedere ochtend breng ik hem naar school en iedere middag sta ik weer grijnzend op zijn plein te wachten. Hij merkt er dus weinig van. Zou je denken. Tsja, ik mopper wel eens en zit (nog vaker) achter mijn laptop. Maar deed ik dat niet altijd al? Er zijn weer eens wat vaker oppassen in huis maar zolang die ene op de scooter komt en Joris een rondje achterop mag lijkt me er toch geen vuiltje aan de lucht. En toch…

Die slimme jongen voelt ‘de vibes’. De ‘werkvibes’ en de ‘zorgenvibes’ die ik hier heb. Beide best even groot aanwezig op dit moment. En dat zet hem aan het denken..op de Joris-manier  dan weliswaar. Hij heeft al een paar dagen hoofdpijn. Het waren ook wel onrustige dagen.

’s-Avonds wil het slapen niet lukken. Hij komt steeds zijn bed uit,iedere keer met een andere smoes. Op een gegeven moment kruip ik er maar bij. Terwijl ik in zijn bed stap, naast dat slungel-lijf moet ik denken aan vroeger. Uren heb ik zo naast hem gelegen als hij niet wilde slapen. Ik sliep dan vaak nog eerder! En als hij in slaap viel, en ik nét niet,  was ik zo geradbraakt dat ik ook niet zo heel gezellig meer was….dat kleine stukje wat er nog over was van de avond. Bij Sophie heb ik dat ook meteen anders aangepakt! Maar van samen in slaap vallen is nu geen sprake. Joris wil praten. Praten over de dood. Zomaar, ineens. Al heeft dat ‘zomaar ineens’ bij Joris altijd wel een reden.

“Mam, blijf jij altijd mijn moeder?” Ik knik ja. “Zélfs als je oma bent?” Ik knik weer. Hij kijkt me heel doordringend aan en ik zie dat hij echt serieus is. “Zélfs als je 100 bent?” Ik twijfel. Ik kan niet écht liegen. Maar de echte waarheid vertellen kan ik ook niet. “Ja” zeg ik weer. “Zélfs als ik 100 ben”.  Voordat ik dat verder uit kan leggen draait hij zich eens om in dat bed en kijkt me weer aan. “Maar als je dan ver onder de grond ligt, hoe kan dat dan?” Zucht…Ik wil daar eigenlijk helemaal niet aan denken. Zo’n onderwerp waar je niet echt heel vrolijk van wordt zeg maar. “Tsja”, zeg ik “dan ben ik er niet meer. Maar dan zit ik nog wel in je hoofd en vooral in je hart” Ik vind het zelf nogal mooi klinken. Maar ik zie ook dat hij daar dus écht niks mee kan. Hij blijft kijken.”Ik vind jou lief”, zegt hij. En dat zegt ‘ie niet zo snel, zo serieus. “Ik jou ook”, zeg ik. We kijken elkaar alleen maar aan. Hij pakt mijn hand en pakt die stevig vast. Nog steviger dan normaal. En hij gaat rustig liggen.

Ik veeg een stiekeme traan weg.

Wat gaat er allemaal in dat koppie om? Hij heeft verlatingsangst, dat had hij al. En nu eigenlijk ook ‘los-maak-angst’ daarbij, en dat vermengd met die hormonen. “Als ik nu zondag een eitje voor je bak en koffie zet, leef je dan nog?”, zegt hij nog, half vanonder zijn dekbed. Ik kijk hem aan, daar in zijn holletje.  Volmondig zeg ik “ja”… Zondag haal ik hopelijk nog wel.

En daarna zien we wel weer verder. Wat een bijzonder kind! En zo vallen we weer eens als vanouds samen in slaap. Gewoon, omdat dat kan. Voor deze ene keer. Dat dan weer wel!

 

http://youtu.be/yq_I2JGQpkc  

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Jette | Antwoord 06.06.2013 09.35

Mooi verhaal en heel herkenbaar! Ik dacht met drukke peuter en alle lagere school perikelen dat de pubertijd mee zou vallen. Nu knuffelt en moppert hij om en om

hendrika hofstra | Antwoord 05.06.2013 23.58

Heerlijk om te lezen en zo herkenbaar.....xxxhendrika

Jasper op der Heijde | Antwoord 05.06.2013 23.53

Super mooi!! Dat lijf is van zn neef ;)

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk