Durf je wel.......

Joris gaat op curcus.....

Glibberend breng ik Joris vanmorgen naar school. Het is nog steeds glad buiten.
De wereld ziet er prachtig uit met zijn wit bevroren bomen.
Dik ingepakt, met de jassen hoog gesloten en de wanten aan gaan we op pad.
Ik heb een brief voor juf in mijn hand.
Joris heeft ook zijn handen vol. In zijn ene hand zijn schooltas en in zijn andere hand een envelop.
Daar zit een briefje in, een briefje voor de juf.....
Gisteren werd ik namelijk aangesproken door de juf op school.
Joris had een flinke aanvaring gehad omdat hij niet mee wilde gymmen.
Hij was echt enorm boos geworden en had niet zulke aardige dingen gezegd. Nou ja, gezegd. Ik geloof zelfs dat hij ze heeft geschreeuwd.
Eerst kijk ik haar verbaasd aan.
Hè, we hadden net verleden week de gymtas mee naar huis gekregen. De gymgroep was té groot en té druk voor Joris en dus mocht hij die tas wel meenemen, hij hing daar toch maar aan de kapstok.
Joris had hem grijnzend mee naar huis genomen, die tas, en hij stond gisteren, op dé gymdag, lachend op "Yeah, ik heb géén gym vandaag!!"
En toen moest het ineens weer wel! Ik kan me zijn verontwaardiging, boosheid én teleurstelling dus wel voorstellen.
Maar schelden op de juf, en schreeuwen. Hmmm, dat kan niet.
De juffen leggen me uit dat de groepen kleiner zijn gemaakt, de rustige kinderen gymmen nu samen in een klein groepje, voor iedereen beter.
Dat is mooi, heel mooi.
Maar Joris is nog steeds boos. En eigenlijk kan ik hem geen ongelijk geven.
Thuisgekomen hebben we het erover. Ik probeer Joris uit te leggen wat er anders is nu, we pakken samen zijn gymtas weer in en leggen die klaar om mee te nemen naar school.
En dan nog een briefje voor de juf. Ik probeer Joris ook uit te leggen dat je niet mag schelden en schreeuwen tegen een juf, da's niet beleefd. Hij schrijft in zijn prachtige hanepoten "sorry" op een mooi kaartje, zet zijn naam eronder en ook dat leggen we klaar, bovenop de gymtas.
En zo gingen we vandaag naar school.
Mét gymtas en mét envelop.
Ik had ook een brief in mijn hand.
Ik heb Joris opgegeven op school voor de curcus "Opkomen voor jezelf, durf je wel".
Daar kunnen we denk ik allemaal nog wat van leren..............
Ik glibber langs die wit bevroren bomen weer naar huis.
Met lege handen.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Elise | Antwoord 08.12.2010 14.29

Ik wil die cursus ook wel Mooi verhaal weer.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk