Een onverwachte wending......

Geluk........

Laatst zei iemand, zomaar ineens, tegen me: “Jij hebt  écht geluk hè?!” Ze keek naar Joris die zichtbaar aan het genieten was van een grote truck die net niet kon keren in de straat. Hij moest vele keren heen-en weer steken en liep nog vast ook. (ja, dan is ‘ie wel stil!) en toen naar Sophie die met haar allerschattigste hoofdje nog schattiger keek naar haar peuter die in de kinderwagen zat…..(ze zag niet dat de tranen van woede nog in haar kleine wimpertjes kleefden).

Ik kende haar niet. Zij kende mij en mijn kinderen ook niet. Anders had ze dat ook vast niet gezegd!

We vertrokken van huis.

Ik moest nog snel wat boodschappen doen. Joris wilde op de fiets, ik wilde lopen en Sophie wilde op skeelers.

Ik besloot vandaag mijn eigen zin te doen.

Héél veel hier in huis wordt al bepaald door de kinderen maar vandaag niet!

Ik wilde lopend naar de supermarkt. Punt uit.

Joris ontplofte. Hij stampte woest met zijn maat 40 door het huis en de modder die in de profielzolen van zijn laarzen zat spatte me om de oren.

Hij was het er niet mee eens…………

Sophie pakte haar skeelers.

Ooit had ik bedacht dat het handig was om skeelers te kopen die je dan zo 1-2-3 om kunt bouwen tot schaatsen.

Aangezien de temperatuur van de afgelopen weken waren het dus nog schaatsen en dat 1-2-3 ombouwen was ook een leugen van de fabrikant, dus ook Sophie boos.

Op schaatsen kun je niet de straat op. Niet meer....

Ik bleef kalm, al ontplofte ik bijna.

Ik was het écht helemaal zat. Joris die altijd maar in mijn buurt rondhangt, Sophie met haar eigenwijze mond. Bah!!!

Ik pakte de huissleutel en liep gewoon naar buiten.

Joris verloor me niet uit het oog, nee, die volgt wel. Boos of niet. Ik voelde zijn hete adem bijna in mijn nek.

Sophie bleef dreigend op de drempel staan, “Dan ga ik niet mee! Ik blijf wel thuis”.

Normaal vind ik dat goed. Sophie is zeven en groot en wijs genoeg. Als Joris en ik wel eens een boodschap gaan doen blijft ze wel vaker even alleen thuis. Heel stoer en het gaat altijd goed.

Ik bel altijd even als we er weer aan komen en af en toe belt ze mij even om te vertellen dat het goed gaat.

Vandaag gaat dat feest niet door, we doen mijn zin en daarmee uit.

Het gaat allang niet meer om fietsen, skeelers of schaatsen.

Het gaat erom dat ik mijn zin wil hebben.  Niets meer en niets minder.

En dus liep ik met een grommende Joris en een woedende Sophie richting het buurt-supertje.

Ik stapte stevig door want ik was boos.

Lucht wil ik, ruimte en vooral die twee even niet in mijn buurt. Ik was het écht zat!

Kan er hier nu nooit eens iets normaal gaan?

Vlakbij de supermarkt stond een grote truck midden op de weg, hij wilde wegrijden maar zat vast. Het straatje is ook net te klein voor zo’n groot ding.

We stopten, we moesten wel. We konden er niet langs.

Ik stond met gespannen schouders en keek recht voor me uit.

Joris  ging staan kijken bij die truck. Heen en weer, naar voren en naar achteren. Joris kon er geen genoeg van krijgen.

Zij fiets was hij helemaal vergeten. Zelfs mij was hij even vergeten.

Naast ons stond een mevrouw, ook zij kon er niet langs.

Ze had zo’n super-coole-hyper-moderne kinderwagen met een nog hipper kind erin.

Alle speeltjes kloppen, ze kon zo uit zo’n magazine weggereden zijn…..

Sophie dook er meteen op af en had direkt resultaat. De peuter lachte en hield er niet meer mee op.

Sophie lachte mee. De tranen rond haar ogen droogden op.

Ze leekt in het niets meer op dat woedende, schreeuwende monster van net.

En dan zegt ze het, die mevrouw “ Jij hebt écht geluk hè?!”

Ik kijk haar aan.

“Mijn zoontje zou nu ongeveer 7 zijn…… hij hield ook zo van trucks!”  Ze kijkt weer naar Joris.

Ik slik. “Geniet er maar van!”, zegt ze nog terwijl we weer verder kunnen lopen.

Voordat ik iets tegen haar heb kunnen zeggen is ze met hippe wagen en hippe peuter al verderop.

Joris loopt inmiddels weer naast me. Zijn hand in de mijne. Sophie huppelt wat vooruit en zegt “dat was een skatje hè?”

En ik denk alleen maar “Wat een geluk heb ik!”

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk