Ruilen?

Moederdag...enzo

Moederdag en Bussemaker….

Hmmm. Niet de eerste gedachte die ik normaal heb op een rustige zondagmorgen. Alhoewel…rustig. Wanneer had ik voor het laatst een rustige, stille zondagmorgen? Kan het me niet heugen. Zo één dat je wakker wordt, kopje koffie zet en krantje leest. De tuindeuren staan open en de versgebakken broodjes uit de oven  komen je tegemoet met hun geur en je hoort de vogeltjes fluiten in de  tuin…zoiets? Ik niet.

Moederdag en Bussemaker…Zij pleit voor veel dingen waar ik het ook hélemaal mee eens ben. En toch… Waarom altijd alles zo zwart wit, zo ongenuaneerd en zo onnadenkend. Niet alleen zij trouwens. Ik ken er meer, die ongenuanceerd en onnadenkend zijn.

Ik lees de brief.

http://content1d.omroep.nl/5a593d571c42dc053755516a8678a0c6/518e8e28/nos/docs/110513_brief_bussemaker.pdf

Maar ik haak na een paar pagina’s ook alweer af. Wat een geneuzel. Echt, ik geloof vanuit mijn hart dat er regels moeten zijn, beleid gemaakt moet worden en verder gekeken moet worden dan onze neus lang is. Maar juist dat ontbreekt vaak aan alle kanten.

Ik lees de woorden: gelijkheid', 'zelfstandigheid', 'keuzevrijheid' en ‘verantwoordelijkheid’. Ik lees: ‘autonomie’, ‘weerbaarheid’, ‘gelijkwaardigheid’ en ‘mensenrechten’, ‘sociale veiligheid’ en zo kan ik nog wel even doorgaan! Het duizelt me nu al. Al zegt dat uiteraard weer meer over mij dan over de politiek. Er zitten me een hoop dingen dwars maar die hebben eigenlijk niets te maken met Bussemaker, moederdag of mijzelf. En terwijl ik dit opschrijf realiseer ik me dat het me eigenlijk helemaal niet dwars zit. Door dit geneuzel realiseer ik me eigenlijk hoever ik ben gekomen. Gekke conclusie.

Ik ben op deze moederdag al vijftien jaar lang moeder van een zorgintensief kind.  Ik weet het nog als de dag van gisteren. Toen Joris vijf was ging hij voor het eerst uit logeren. Hij ging omdat het thuis te zwaar was. Een klein vijfjarig jongetje…te zwaar. Als ik er aan terugdenk vind ik dat nog steeds heel verdrietig. Een moeder, die op moederdag haar kind uit logeren stuurt. Omdat hij én zij het dan even leuker hebben. Want zo was het. Joris had een heerlijk weekend. We waren even los van elkaar en ik kon het daarna weer aan dat mijn ‘sticker’ er weer was. Mar hoe sneu was dat? Hoe zielig heb ik mij het hele weekend gevoeld en wat vond ik het moeilijk. Inmiddels kan ik niet meer zonder die weekenden. Mijn ‘sticker’ is inmiddels  15 maar aan kleefkracht heeft hij niets ingeleverd. We genieten beiden nog steeds van die dagen zonder om de dagen mét daarna weer aan te kunnen.

Maar wat doet Bussemaker in dat hele verhaal? Ik weet het eigenlijk ook niet heel goed. Ik weet wel dat ik verdrietig werd toen ik bepaalde dingen las. Over werken en zelfstandig zijn, kostwinners en schuldgevoel. Het leven is niet altijd een keuze, het leven overkomt je soms ook gewoon. De keuze voor werken óf een zorgintensief kind hebben was er voor mij niet. Ik had Joris. En omdat het ging zoals het ging is Joris nu zoals hij is. Daar ben ik heilig van overtuigd. Inmiddels werk ik, 32 uren in één week. Ik ben een alleenstaande moeder en  krijg geen partneralimentatie en doe het dus precies zoals zij dat zo graag zou zien. Inclusief schuldgevoel. En toch klopt dat niet.  Dat schuldgevoel overigens wel want ik weet dat ik dingen die ik écht belangrijk vindt anders zou willen doen. Die volgens mij ook anders zouden moeten kunnen!

Achter mijn verhaal zit namelijk nog een heel verhaal. Dat vertel ik niet maar dat is er ook.  Zoals Femke Halsema ooit al zei , ‘soms is het geen keuzevrijheid maar keuzedwang’ Ik haak trouwens verder af in deze discussie. Ik ga op deze vrije moederdag aandacht geven aan mijn kinderen. Zoals ik dat ook doe als het géén moederdag is. Mijn ‘sticker’ is ‘gewoon’ thuis dit weekend en ik heb weinig rust…

En daarom daar weer mijn voorstel aan de televisieland. We hebben ‘puberruil’, we hebben ‘bekende Nederlanders die ruilen’… Ik stel voor: iemand uit Den Haag een week mijn leven. Met alles erop en eraan. Dan ruil ik ook mee. Ik denk dat we wederzijds begrip kweken en allemaal veel aardiger voor elkaar zullen zijn.

En dan komt alles vanzelf wel goed. Of is dat weer te onnozel gedacht?!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk