Vanuit het hart...

's-Morgens voor de koffie niet zeuren!

Mijn kinderen kennen mij inmiddels een beetje.

’s-Morgens voor de koffie niet zeuren, zoiets…Ik heb geen ochtendhumeur, ben niet chagarijnig maar wil toch minstens eerst even douchen én koffie voordat ik allerlei vragen ga beantwoorden.

Joris, nu 14, zit nog steeds/alweer in zijn ‘waarom’ fase. Gek word ik daarvan.En dat vragen begint dus al voor die douche en voor de koffie.

Ik, die moeder die zo blij is als kinderen leergierig zijn en graag wil dat ze altijd van alles aan me vragen, snoert nu Joris de mond door te zeggen, niet heel vriendelijk overigens: “Nou, dat is gewoon zo!” Ik zie zijn mond al opengaan en ik snauw er nog achteraan “En nu niet gaan vragen wáárom dat zo is!!” Joris zijn mond gaat weer langzaam dicht.

Ik vind het lastig. Dat schuldgevoel. Want waarom is dat toch, dat dat steeds als eerste de kop opsteekt bij moeders. Althans, het is misschien niet wetenschappelijk bewezen maar ik heb sterk het vermoeden dat moeders het erger, grootser en meeslepender hebben…Ze zeggen wel eens: een moeder moet altijd twee keer denken. Eén keer voor zichzelf en één keer voor haar kinderen.Hmmm, zit wat in.

Maar soms is het gewoon zó lekker om even niet na te denken. Gewoon te zeggen wat in je opkomt en je van niets en niemand iets aan te trekken. En dan vooral van je kinderen niet! Altijd maar dat goede voorbeeld zijn. Altijd maar die regels en altijd maar weer die dingen ‘die moeten’. Nu moet ik eerlijk toegeven dat mijn kinderen geen klagen hebben. Ik ben niet zo moeilijk.

Van de week kwam er iemand hier spelen. Mijn kinderen gooiden met een zwierend  gebaar hun jas op de grond, net vóór de gangkast in plaats van erin. Ze slingeren hun wanten er achteraan en die sjaal lag nog ergens bij de voordeur. Het bezoek stond er een beetje twijfelachtig bij, met de jas in de hand, ze zag dat ik niks zei en zélfs nog wel vrolijk en vriendelijk keek.  En met een, bijna baldadig, boogje gooide ze ook haar jas, zachtjes, op de grond. Nét niet in die kast. Ze keek me aan en lachte. Stiekem leek het wel…Ik zag het gebeuren en moest grijnzen.

Mijn kinderen hebben het zo slecht nog niet. Door Joris zijn wij hier in huis andere prioriteiten gaan stellen. Door Joris vind ik sommige dingen ineens heel onbelangrijk. En eigenlijk gooien we hier in huis met die jassen door Joris. Het is zijn schuld. En dus ook weer een beetje de mijne.

Ik neem koffie en denk eens na.

Worden mijn kinderen er betere kinderen van als ik ze netjes hun jas op laat hangen? Ik denk het niet. Door strenge regels en consequent zijn breng ik ze dan iets bij? Ik denk het wel. Maar door te doen zoals ik ben en door mijn eigen regels te bepalen en door soms eens van mijn eigen principes af te stappen omdat ik zie dat ze niet werken leer ik ze dan niet het allermeest?

Dus wij gooien hier de jassen neer, zijn soms heel kattig en vaak ook nog onverantwoord bezig. Doen soms hélemaal niet aardig tegen elkaar en gedragen ons niet ‘zoals het hoort’.

Laatst hadden Sophie en ik het daarover. Over moeders en over mij in het bijzonder. Ik vroeg haar of ze soms liever een ‘normale’ moeder had. Ze keek me aan en zei uit de grond van haar hart “Nee”, en daarna zei ze “Maar wel een normale broer”. Ik keek haar alleen maar aan en zei: “Ja, dát zou ik ook wel willen”. We moesten er samen om lachen.

Misschien niet verantwoord, niet zoals het hoort. Niet volgens de regels/waarden en normen. Maar wel vanuit het hart. En ik geloof als ik dat aan mijn kinderen mee kan geven dat het zo werkt dat het dan uiteindelijk allemaal wel goed komt.

Zo, en dan nu koffie!!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk