Be happy...

Zorgen moet je doen, niet maken!

Eigenlijk ben ik de zorg een beetje zat.
Heb ik er gewoon geen zin meer in en overweeg er maar eens uit te stappen.
Ik overweeg om alles links te laten liggen en mijn eigen plan weer eens te trekken.
Uit die negatieve spiraal, uit die administratie en uit dat eeuwige 'zorgelijke'.
Dát zou ik wel eens willen…
Ik ben een vrolijk en positief mens. Ik hou van lachen.
De meeste mensen die dat zeggen hebben het gezicht van een zure druif maar écht, ik lach graag en veel.
Zelfs in mijn dieptste dieptepunten en op mijn minst leuke momenten durf ik van mijzelf te zeggen dat ik positief ben.
Ik zit al lang 'in die zorg'. Zo'n zestien jaar. Geheel en al onvrijwillig.
En nu, al die jaren later, ben ik dat helemaal zat.
Ik doe soms zó graag alsof er niets aan de hand is. Ik struisvogel en lach en maak pret. Dat kan ik écht wel goed.
En natuurlijk is dat niet zo. Dat er niks aan de hand is. Er is zelfs heel veel aan de hand.
Ik ben soms gewoon héél goed in 'doen alsof'.
Maar dat 'doen alsof' wordt me steeds moeilijk gemaakt.
Ik kan niet om de regels heen, de regels veranderen ongeveer per week en alles om mij heen wordt anders.
En ik word steeds meer gedwongen om me écht druk te gaan maken. Om dingen die er niet toe doen. En juist daarom loop ik stuk.
Ik maak me graag druk. Maar wel om échte dingen. Dingen die er toe doen.
Want druk maken doe ik me al 16 jaar. Met af en toe mijn hoofd in het zand én met lachen. Zo kon ik het behappen.
Nu sta ik rechtop in de branding, mijn ogen tranen van de wind, van het onbegrip en van de zorg.
En ik ben het zo zat.
Mijn zoon niet, nou ja, eerlijk gezegd hem soms ook, maar méér nog die zorgwereld.
Ik wil eruit maar kan niet.
Ik wil ontsnappen maar ik mag niet.
Ik wil negeren maar dat lukt niet.
En daar word ik opstandig, boos en recalcitrant van.
Laatst zei een vriendin tegen me: Jij schopt graag overal tegenaan en je bent van nature dwars. Én eigenwijs, voegde ze er ook nog even snel aan toe. Maar ze waardeerde mijn humor ook...; )
Ik dacht daarover na.
Ze heeft gelijk.
Ik hou van nadenken, en dan schop ik wel eens.
Ik hou van dwarsliggen omdat mijn paadje ook niet recht is.
En ik ben eigenwijs op mijn eigen-wijze.
En ik hou ook van lachen. En al die dingen bij elkaar, daarmee red ik het.
Woorden als opstandig, boos en recalcitrant passen minder bij me.
Ik ben eigenlijk zo'n oude hippie.
Ik vecht graag met woorden en liefde.
Maar in deze zorg kan dat niet. In de zorg werkt dat niet.
Woorden worden niet begrepen en liefde wordt als vanzelfsprekend aangenomen.
En daar word ik inderdaad dwars van. En eigenwijs en schopperig.
Maar ... Ik blijf ook altijd lachen!
Dus...er is geen ontsnappen mogelijk.
WHY WORRY? Ik struisvogel, lach, schop, blijf eigenwijs,  lig af en toe dwars , lach nog eens, maak mooie zinnen en ik ga door...
Gewoon. Omdat het moet!
 
 
xxx
esther

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk