Een "golden oldy"

Een Bijzonder Persoonlijke Gebeurtenis

Ik zit vanavond achter mijn laptop en zie ineens een bericht voorbij komen over "hét debat".
Had ik even gemist.....
Ik kijk en kijk, en huiver en schrik en val stil en nog véél meer.....
Ik kan niet stoppen met luisteren naar de mannen en vrouwen die daar staan.
Onbegrip, groots onbegrip.
Ik moet, alweer, denken aan iets dat ik langer geleden schreef. Blijkbaar schrijf ik er vaak over en is er veel over te zeggen, over dat PGB. Rustig is het nooit, maar zo onrustig als nu was het niet eerder.
Zoals ik al zei, ik mis wel eens wat...........

Dat zegt niets, ik mis wel vaker wat.

Al die regels en voorzieningen had ik ook gemist.

Toen Joris vijf jaar was vertelde iemand ons pas over een PGB.

Wij keken elkaar alleen maar aan.

Een PGB? Wat zou dat zijn?

Primair Geschoold Burger? Paranormaal Gestoorde Baas? Misschien Persoonlijk Garantie Bonnetje?

Eigenlijk had ik de laatste nog het liefste.

Als iets tegenvalt mag je het toch ruilen, met bon???

Niet in ons geval.

Laat ik eerlijk zijn, als het had gekund had ik het ook niet gedaan maar ik heb die keus ook nooit gehad.

Als ik wel eens heel eerlijk vertel dat ik echt niet vooraan in de rij stond toen kinderen zoals de onze werden uitgedeeld kunnen mensen me geschokt aankijken……….

Wat zegt ze nu??

Ze zegt de waarheid. 

Maar een PGB dus. Een Persoons Gebonden Budget.

We vroegen het aan.
En we kregen het. Ruim!

Als ik weer heel eerlijk ben was dat de eerste echte keer dat ik erkenning kreeg.

Iemand anders vond dus ook dat ik het zwaar had, iemand anders vond dus ook dat ik hulp nodig had en iemand anders nam me serieus.

Hoe wrang het ook was dat we überhaupt een PGB nodig hadden, ik voelde me blij.

En ook niet meer zo alleen.

Later zou ik erachter komen dat het ingewikkelde net van PGB’s en hulpverleners en opvang en begeleiding toch grotendeels op mij neerkwam.

Een zak geld en zoek het maar uit, dat was dan weer een beetje jammer.

Wist ik toen veel?

Nee,  ik wist bitter weinig. 

Ik wist dat ik van Joris hield, dat ik hem niet wilde ruilen, al had ik een bonnetje, en ik wist dat ik mijn weg wel zou vinden in die chaos van regels en wetten.

En weet je, Joris is nu 12.

Het is me gelukt………. eindelijk.

Het blijft zoeken, het blijft een gevecht en het blijft een grote geheimzinnige reis.

Wat mij betreft wordt het PGB een BPG, een Bijzonder Persoonlijke Gebeurtenis.

Er mag wel een speciale dag voor in het leven worden geroepen, de BPG-dag.....

Een dag dat we ons allemaal even niet zo alleen voelen.


En nu, weer lange tijd verder weet ik inmiddels veel meer, heel veel meer. Helaas....
Maar dat is tijdelijk opgelost.
Want na het debat van vanavond snap ik er weer even hélemaal niets meer van.
Ik steek mijn kop weer in het zand en struisvogel gewoon verder.....
Dan mis ik tenminste weer een hoop dingen!!
Wel zo rustig.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk