Thuis en huis...

Home is where the heart is...

Het is  bijna voorbij...
Nog één nachtje hier thuis en dán gaan we weer naar huis!
Van thuis naar huis, dat klinkt gek. Maar zo is het.
Wij zijn eigenlijk zo gelukkig dat we meerdere plekken op aarde hebben die we thuis kunnen noemen...
Zes weken geleden zijn mijn kinderen hier vlakbij geland. Ik volgde drie weken later.
Die laatste drie weken waren het beste...
De eerste drie weken heb ik hard gewerkt, veel uren gedraaid en ook genoten van het ‘kinderloos’ zijn. Dat ben ik immers nooit. Ik vond het heerlijk, voor het eerst in vijf jaar drie weken vrij. Want ondanks dat ik hard moest werken voelde het als vrij! Héél vrij! Onbezorgd en onbezonnen...ik zou er gewend aan kunnen raken. Zo, een paar weken per jaar!
Na die drie weken verlangde ik echter naar drie dingen.Naar Joris, Sophie én rust.
Die eerste twee gingen goed, die derde was een ander verhaal.
Vlak voordat ik vertrok was er verdriet. Groot verdriet. Mijn allerbeste vriendin, mijn liefste maatje, mijn zus hoorde naar nieuws. En met dat nare nieuws moest ik in het vliegtuig stappen. Wilde zij dat ik het vliegtuig in zou stappen...
Méér dubbel kon bijna niet.
Ik verlangde naar mijn twee kinderen en wilde tegelijkertijd niet weg bij mijn zus. Ik ging uiteraard wel. Ik moest ook wel.
Negen uren alleen in een vliegtuig, wat een ongekende luxe. Alleen...
Ik praat enorm gezellig met mijn buurvrouw, mijn achterbuurman trekt steeds mijn aandacht, mijn buurman rechts vraagt honderduit en de steward vindt het bij ons zo’n gezellig hoekje dat hij iedere vrije minuut bij ons komt zitten. Met de bekende KLM-nootjes die hij maar aan ons uit blijft delen.
Ik vergeet bijna dat ik een hekel heb aan vliegen! Een hoop andere dingen vergeet ik ondertussen niet.
Als ik aankom op dat rare eiland voel ik me meteen thuis, hoe bijzonder!
De hereniging met die twee monsters is precies zoals ik hoopte. Sophie knuffelt me vét dik, en Joris geeft me zijn woordeloze glimlach.
Alles klopt ineens weer. We zijn weer samen.
Ze hebben het goed gehad. Ik ook. Maar dit is toch weer zoals het hoort. De drie musketiers zijn weer samen!
Drie weken lang zonneschijn, zand, onverwachte ontmoetingen,  hartjes van koraal, oude bekenden, mooie gesprekken, schelpjes, vreemde avonturen, een blauwe zee, leuke uitstapjes, lekkere Bright, zonsondergangen, lieve mensen, rare winkels, nieuwe vrienden, dikke pret en de ‘helende zee’...
En nu moeten we weer weg.
Het kost me moeite. Héél veel moeite.
Ik realiseer me weer, meer dan ooit, dat die Tropen in mijn bloed zit. Het is een soort virus. Een kruipende en sluipende verslaving die zich vastzet in je hoofd en vooral in je hart en je kunt eigenijk niet zonder.
Net zo dubbel als ik kwam ga ik ook weer.
Ik verlang naar mijn zus. Ik wil haar zien, aanraken en haar zeggen dat ik van haar hou.
Tegelijkertijd wil ik hier niet weg. De geuren, de kleuren, de mensen...Het voelt zó enorm vertrouwd en thuis, ik schrik er bijna van.
Ik heb letterlijk pijn in mijn hart en zelfs tranen bij het idee aan afscheid nemen. Gek, ik dacht dat ik wat los was van mijn oude thuis. Niets is minder waar.
En toch ga ik. Ik moet. Ik wil ook.
Ik vlieg terug met twee dappere dodo’s op wie ik ape-trots ben. Ik vlieg terug met mooie herinneringen en nieuwe ideeen en vol verwachtingen.
Ik vlieg weg om terug te komen.
En dat idee maakt me dan weer blij.
Ik vlieg terug en hoor net dat mijn allerliefste zus me ophaalt. We gaan dan wandelen langs het strand en zeggen misschien wel niks. Ik verheug me er nu al op...
Niemand weet wat de toekomst brengt, ik heb dat wel geleerd. Nog steeds leer ik en weet ik hoe breekbaar geluk is.
 
Simpel is het moeilijkst. Maar ik weet dat ik het kan!
Een zomer om nooit te vergeten.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk