Een goed gesprek...

Wat een geluk heb ik!

“Jij hebt ook maar geluk, hè?!!”

Zei iemand laatst zomaar tegen mij, midden op straat, vlak bij de HEMA waar ik even snel iets moest ruilen.

Ik keek waarschijnlijk wat vreemd want ze ging het meteen uitleggen….

“Nou, jij bent af en toe even je kind kwijt, dan gaat hij een weekend logeren of naar de opvang en dan heb je alleen Sophie. Goh, als je die nou ook uit spelen stuurt of beter, uit logeren, heb je helemaal niemand.”

Haar ogen gaan glimmen als ze het tegen me zegt.

Ze lijkt inderdaad wel écht jaloers.

“Dat lijkt mij nou zó heerlijk, af en toe géén kinderen. Of nou ja, gewoon ééntje, zoals jij” en ze kijkt me veelbetekend aan.

Ze knipoogt er nog net niet bij.

Ik voel dat mijn mond een klein beetje openzakt maar ik ben niet bij machte om hem dicht te doen. Ik denk dat ik er erg onnozel uitzie, daar midden op straat, zo vlak voor die HEMA, met die halfopen mond.

“Ja”, gaat ze verder, “ik kom werkelijk tot niks. Die kinderen vragen zoveel……”

Ze zucht eens diep.

“Iedere dag is er wel wat, een verjaardagsfeestje, clubjes, sporten, gék word ik ervan”.

Ze buigt zich voorover, alsof ze een geheim met me wil delen en ze stoot me een beetje half aan….. “Ik zou ook wel zó’n PGB willen”.

Mijn mond moet er nu werkelijk raar bijhangen en ik kijk haar recht in de ogen….

Ze kijkt gewoon terug en gaat ook gewoon verder.

“Dat is natuurlijk onzin”, zegt ze . “Maar ik ben best wel eens jaloers, dat mag je best weten”.

“We volgen het wel hoor, op tv. Over die PGB’s. Wij wisten niet dat het zo in elkaar zat!  Jij krijgt dus gewoon geld om oppas in te huren, nou, écht niet gek hoor! Wat ik zei, dat zouden wij ook wel willen!!”

Mijn mond doe ik nu heel langzaam weer dicht.

“Ja, we hebben het er wel eens over, thuis. Jij hebt het helemaal zo slecht nog niet. Je hebt het zo in je eentje heel goed voor elkaar. Leuk huis, auto voor de deur en ál die opvang. Goh, dat zouden wij ook wel willen hoor! Alles moeten we hier zelf doen. Ik word soms echt gek van dat gezeur van die kinderen. Nee, jij hebt het écht goed voor elkaar!!”

Al die tijd heb ik nog niks gezegd.

“Nu ook weer even alleen?”, vraagt ze en kijkt me lachend aan.

Ze wacht niet op het antwoord en ratelt weer verder.

“Ik heb eigenlijk haast. Moet zo naar de voetbalclub van mijn zoon. Hij doet het zó goed. Hij is van de week  ook nog jarig. Hij wordt 13. Dat is die van jou toch ook?”

Weer wacht ze mijn antwoord niet af.

“ Het hele 11-tal komt bij ons eten. Een gedoe hoor, al die vriendjes … Ik heb net zijn taart nog even gehaald. Heb maar een extra grote genomen want er zullen wel meer vriendjes even onverwacht langskomen. Dat heb je hè, met jongens op die leeftijd!!”

Ze valt even stil. Ik heb nu de kans om iets terug te zeggen maar alle woorden blijven hangen in mijn keel. Ergens halverwege. Ik voel dat ik zélfs een beetje misselijk ben. Ik stik bijna letterlijk in mijn eigen woorden….

Ze is ook stil en kijkt me aan. Ze wijst naar de HEMA tas die aan mijn arm bungelt.

“Nou, meid, geniet ervan!! Even lekker shoppen”, en daar is die knipoog eindelijk.

“Ik ga gauw!”, vervolgt ze.” Altijd maar druk hè? Volgende week  gaan m’n man en ik een weekje weg. Even naar de zon. We brengen de kinderen bij opa en oma. Ja, je moet er af en toe écht even samen uit. Anders hou je het niet vol hoor!!”

Ik knik een beetje suf en kijk haar na terwijl ze op haar fiets stapt. Ze zwaait gedag met aan haar arm die enorme  tas waar die enorme taart in zit…

In een soort roes loop ik verder.

Ik weet niet wat ik voel….

Ik loop rustig verder en begin weer met ademhalen, de misselijkheid zakt zachtjes weg en mijn woorden komen weer terug.
Een traan biggelt over mijn wang.

Al heb ik altijd woorden genoeg, vandaag ben ik gewoon sprakeloos…

Aan mijn arm bungelt dat HEMA tasje… ik heb geen tijd meer om te ruilen.

Ik stap op de fiets en ga naar huis.

En ik blijf nog heel lang stil…

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Mo | Antwoord 17.08.2014 15.00

Tja, zo gaat dat.

'Ik zou voor het spuitje gaan' (ongevraagd advies in een speelgoedwinkel) http://wp.me/p4qeoi-43

Caroline | Antwoord 05.12.2012 00.54

Goed verhaal en helaas hoor ik het maar al te vaak gebeuren.. Ik heb het op twitter en facebook gedeeld. Groet, Caroline

Esther | Antwoord 03.12.2012 22.11

Tsja, wát een reacties!!! En terrecht denk ik ook wel. Dit was een soort grensoverschrijdend gedrag maar is helaas, door onwetendheid, ook niet zo ongewoon!

Joyce | Antwoord 03.12.2012 21.03

Tje hè, tja wat een kortzichtige dame zeg!! Begrijp dat je met stomheid geslagen was op dat moment! En een traan hebt laten vloeien. Wat Goes dat je dit gedeeld

Marion | Antwoord 03.12.2012 15.20

Tja, wat moet je daar nou nog aan toevoegen...

Chrissy | Antwoord 14.05.2012 11.42

Wat herkenbaar, wat ontstellend dom van mensen, wat een troost om dit te lezen en heel veel verhalen op je blog! Ik heb zo'n meisje van 12......

Gera de Jong | Antwoord 12.05.2012 02.08

Vraag eens aan dit soort mensen of ze betaald een weekje willen zorgen, ze zullen pas DAN beseffen wat het echt inhoudt

angelique | Antwoord 11.05.2012 21.53

ja de mensen denken dat we een luxe leven hebben, de zorgen en het verdriet (willen ) zien ze niet. Alsof we voor ons zorgintensief kind kiezen

Kris | Antwoord 11.05.2012 19.43

Ach en dan heb je al je zorgen voor je kind er ook nog eens gratis bij.Bofkont.........(Niet dus...Sterkte!)

Yvonne | Antwoord 11.05.2012 14.06

Jammer dat we deze dame niet eens uit kunnen nodigen voor een kopje koffie en een portie oortjes wassen. Heeft het beestje geen naam ?

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk