Vliegen...

Blikseminslag én vliegen

Ik heb de onhebbelijke gewoonte om meteen na het installeren van de kinderen en de tassen op dat altijd te kleine plekje in het vliegtuig, naar de stewardess te lopen om te melden dat ik een “special case” bij me heb.

Dat vind ik fijn. Dat zij dat weten.

Ook deze keer meld ik het weer.

Stel je voor namelijk dat er onderweg iets gebeurd en ze weten niet dat Joris Joris is…..en dus bijzonder.

Ze zien het namelijk niet.

Dat roep ik al jaren. En jaren was dat ook écht zo…

Maar ik kom er in dat vliegtuig  ineens achter.

Op een hoogte van 11.580 km en met een snelheid van 1000 km per uur, terwijl het buiten min 53 graden is, slaat het in als een bliksemslag.

Iedereen ziet het!!!!

Joris heeft nog steeds een “goed hoofd”, als hij lacht lachen zijn bruine ogen mee.

Ik steek hem leuk in de kleren en zijn haar zit best “cool”.

Als  hij stil blijft zitten en zijn mond houdt gaat het best.

Maar dat doet hij niet, en zeker niet daar in dat vliegtuig.

Beiden niet. Niet stil zitten en niet zijn mond houden!

Het is echter geen geluid  wat uit een doorsnee 13-jarige hoort te komen.

Hij gromt, hij bromt en hij maakt geluiden en tussendoor praat hij ook “gewoon”. Geen pijl op te trekken dus en dat is vreemd.

In zo’n vliegtuig zit je best héél dicht op elkaar en ik boek altijd expres achterin  omdat ik al die starende ogen niet in mijn nek wil voelen als hij weer eens gek doet.

En nu, hier in dat overvolle vliegtuig, op grote hoogte, slaat het dus ineens in als bliksem.

Ze kijken niet meer naar mij, ze kijken naar hem!!!!!

Die grote, rare jongen die af en toe heel gek zit te doen in die vliegtuigstoel.

Ik weet niet wat ik beter vond. Die starende blikken naar mij of diezelfde blikken naar Joris.

Er zitten glimlachen tussen, verbaasde, ge-ergerde, medelijwekkende en medelevende blikken.,

Al die blikken die ik ook allemaal al honderden keren heb mogen ontvangen!

Ik heb een bijzonder kind en nu lijkt de buitenwereld het ineens te zien…

Ik weet nog niet of ik daar blij mee ben.

De stewardess komt nog eens  langs met drinken en keurig besteld Joris een jus d’orange.

Ze weet het, van hem.

Joris kijkt haar vriendelijk aan en bedankt haar beleefd.

Geen vuiltje aan de lucht daar op 10.000 kilomter hoogte.

Maar toch….. er is iets veranderd.

We vliegen verder maar na deze vlucht zal het toch nooit meer helemaal hetzelfde zijn.

Joris….. welkom in de wereld!!! En al die anderen, welkom in de wereld van Joris!

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk