In de regen...

Muizenpower

Soms ben ik onredelijk. Heus niet vaak maar soms wel. Dit is zo'n week. Het regent. Het is van dat weer waar je twee kanten mee op kunt. Je doet de kaarsjes aan, de open haard en je geniet. Of je baalt. Ik doe vandaag het tweede. Terwijl het eerste toch écht meer in de lijn van mij zit....

Joris is al weken verkouden en zit zichzelf in de weg. Knorrend loopt hij door het huis en hij wordt er gek van. Ik ook. We gaan nu écht een allergietest doen. De afspraak staat. Nu loopt hij niet alleen te knorren maar maakt zich ook nog eens druk: "Doet dat pijn?" "Wat gaan ze doen?" en "Wanneer moet ik?". Ik was zo suf om het al te melden. En het duurt nog wel even. Ik heb deze week heel veel afspraken staan voor heel veel verschillende dingen. Gék word ik soms van mijzelf. Ik heb teveel ideeen, vind teveel leuk en vergeet te focussen.

Dat zei laatst iemand tegen mij: "Je moet focussen. Je kunt maar goed zijn in één ding en daarop moet je je concentreren. Alleen dan gaat het lukken." Ik knikte nog braaf 'ja' ook. Toen ik in de auto zat, nadat die belerende woorden mijn hoofd écht in denderden, werd ik opstandig. Hoezo focussen? Hoezo goed zijn in één ding? Duh! Ik weet mijn kwaliteiten, ik ken mijn passie en ik weet heel goed wat ik wil. Ik werk hard en wat ik doe doe ik mét mijn hart, is dat niet de beste focus en de beste manier?

En ja, ik kom daar waar ik wil zijn op mijn manier. Hoezo focussen op één ding? En onderweg al die leuke dingen missen? Dacht het niet. Ik schreef er ooit eens een blog over en daar moet ik nu denken, daar in die auto:

Soms zit het mee in het leven. En soms zit het tegen.
Zonder dalen geen hoogtes en zonder bergen geen diepe dalen.
Zoiets…
En daar moet je het dan maar mee doen.
Ik moet eerlijk bekennen. Soms word ik helemaal gek van mijn pieken en dalen en bergen en ravijnen.
Ik zou best wel eens een fijn rustig grasveldje willen, vol met madeliefjes en zonder gezeur.
Het lijkt soms zó alsof zoveel mensen dat hebben… rust en geen gedoe.
Regelmaat en een fijn kabbelend leven.
Maar zo zit mijn leven blijkbaar niet in elkaar.
Ik ben inmiddels 47, en ja, nog steeds mét leesbril,ook gelukkig nog steeds dezelfde sterkte, en het is zo’n beetje ‘the story of my life’. Die dalen en die toppen.
Soms zit het mee en soms zit het tegen.
Het voordeel daarvan is wel dat daar een héleboel tussenin zit.
Tussen die hoge bergen en die diepe dalen liggen heel veel mooie dingen. Soms verstopt maar ze liggen er wél.
Ik zette laatst een afbeelding op FaceBook. Ik had er verder geen uitgebreid commentaar aan toegevoegd. Het leek me duidelijk. Ik was die b.
Maar het was opvallend hoeveel mensen er automatisch van uit gingen dat dát, mijn weg dus, ook meteen de moeilijkste weg was. Die ‘my way’ zeg maar…
Zonder dat in het hele plaatje het woord ‘difficult’ viel, zonder dat het woord 'moeilijk' genoemd werd werd het toch als vanzelf wel zo door mensen ingevuld. My way was duidelijk de moeilijke weg…
Ik had dat er eerlijk gezegd niet eens in gezien. En dat is denk ik precies waar het omgaat!
Het is weliswaar wat omslachtiger, mijn weg. Het duurt wat langer, heeft wat omwegen die misschien nergens toe leiden maar uiteindelijk is het resultaat hetzelfde.
Ook ik kom van A naar B en wat maak ik veel leuks mee tijdens die omleidingen en zijweggetjes!
Ik denk, heel simpel gezegd, dat het écht een kwestie is van mentaliteit, karakter en instelling.
Ik ben nogal positief. Zie eerder de voordelen dan de nadelen en je kunt mij al snel blij maken. Klinkt simpel maar dat is het heus niet.
Ik heb dat geleerd.
O.a. van mijn rare zoon en van mijn eigenwijze dochter. En ook door al die zijweggetjes die ik af en toe neem!
Wij rommelen wat aan, we hebben dikke pret. Ik doe het soms hélemaal fout maar soms ook ineens hélemaal goed.
Het overkomt ons soms een beetje lijkt het. Maar zo simpel is het dus écht niet.
Kijk naar deze muis, in het filmpje : http://youtu.be/6tCtM8UEQv8 Lamgeslagen kun je blijven liggen na een tegenslag. Je kunt ook proberen om er weer het beste van te maken.
En dat is wat ik probeer.
En soms lukt dat en soms ook niet.
Soms zit het mee en soms zit het tegen.
Zo is het leven zeg maar.
Wat ik bedoel te zeggen…Soms is het écht een kwestie van mentaliteit, karakter én instelling. Zoals bij die muis.....én bij ons!

Dus, het regent en ik ben ook nog eens onredelijk. Ik loop wat grommend rond omdat ik nog veel moet regelen. Naast dat gezin alleen draaiende houden wil ik namelijk nog méér! Ik app mijn verschillende oppassen, schuif wat met afspraken en ik vraag her en der om hulp. Het lijkt te gaan lukken. Het lijkt alsof ik ook deze week alles weer voor elkaar ga krijgen wat ik wil.

Ik blijf nog even onredelijk, want dat voelt ook wel even goed. Maar in al die onredelijkheid regel ik alles toch maar weer mooi.

Ik neem wéér wat zijweggetjes, focus me niet, althans niet op de manier zoals sommige mensen graag zien, en ik kijk naar buiten. Een waterig zonnetje doet zijn best om er doorheen te komen.
Ach, deze week gaat het ook weer lukken. Net als altijd. En ik? Ik haal diep adem en ga met volle kracht vooruit. Zo ben ik.... En niet anders! Muizenpower it is!

 

 

 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk