Mijn kop in het zand

Struisvogelen én kop in het zand...

Ik, de grote struisvogel,had weer eens een confrontatie.

Met mijzelf deze keer.

Meestal is Joris de aanleiding, dit keer was ik zelf “de dader”.

Schijn bedriegt, dat blijkt maar weer eens.

Joris was bij de opvang en ik haalde hem op.

Er is een meisje.

Zij komt binnenkort op dezelfde logeerboerderij als Joris een keer “proefdraaien”.

Ik praat even met de moeder, we kennen elkaar wel.

Haar dochter zit ook bij Joris op school.

Ik heb ze al héél vaak gezien en af en toe gesproken...

We raken aan de praat over logeren en zij zegt, bijna achteloos: “We gaan het opbouwen. En dan,langzaamaan gaan we het ombouwen. De  weekdagen gaat ze logeren en de weekenden is ze dan thuis”

Mijn hart staat écht even stil.

Ik lijk koelbloedig.  Mijn hele systeem wordt echter overhoop gegooid. Van binnen.

Ik blijf glimlachen.

Ik vraag nog wat over indicaties en PGB’s en zij gaat verder….. Mijn gedachten dwalen af. Ik hoor haar verder vertellen…

De druk op haar gezin is groot, héél groot. Het huwelijk wankelde en als ze zo doorgaan redden ze het niet. Het is gewoon té zwaar.

Het hele leven draait om hun dochter. En het is té moeilijk! Zo is het gewoon...

Ik hoor het haar allemaal zeggen en ik hoor mijn eigen gedachten op volle toeren draaien.

Dan kijk ik haar aan en ik verontschuldig me bij voorbaat al voor mijn opmerking….

Ik had het nóóit zo gezien! Ik had het nóóit zo ingeschat. Ik heb haar zwaarte nóóit gevoeld.

En het is alsof ik een spiegel voor krijg.

De kracht die zij uitstraalt ken ik. Ik hoef maar in die spiegel te kijken…

Het onbegrip dat zij van mij krijgt krijg ik óók vaak van anderen. En dan snap ik die mensen niet…

Haar glimlach is soms net zo nep als de mijne. Ik herkende het niet.

Ik voel me betrapt, schuldig, in de war en alles wankelt even.

Zij zegt het hardop en ik voel het.

Niemand ziet het aan haar.

Niemand ziet het aan mij.

Als wij het bij elkaar al niet eens zien???

Dit keer gaat het niet om Joris en zijn “verborgen gebrek”, dit keer gaat het om mij en mijn “onzichtbare verdriet”.

Het gáát een keer komen en ik ben er zó niet klaar voor…

Joris is dertien en ik zou hem graag nog veel langer thuishouden.

Als hij 15 is ga ik, de struisvogel, nadenken. Dat heb ik altijd gezegd.

En dan, als hij 18 is, dan gaat hij het huis uit. Zoiets?? Net als “een gewone jongen”…

Ik ben stil. En denk. Aan de woorden van die moeder.

Na het gesprek met deze moeder realiseer ik me dat ik er onbewust ook steeds vaker al mee bezig ben en dat ik héél erg mijn kop in het zand stop.

Het is bijna een tweede natuur geworden. Dat met mijn hoofd en zand.

Joris is 13. Hij wordt ouder. Het is vaak moeilijker. Het is zwaar en het heeft óók hier invloed op álles!

Hij loopt voor me uit naar de auto.

De moeder en ik spreken af dat we binnenkort eens koffie gaan drinken en we nemen afscheid.

Sophie huppelt achter hem aan.

Ze heeft genoten van een dag “zonder die rare broer”, ik heb genoten van een dag “zonder die rare zoon”.

En omdat we af en toe van die dagen en van die weekenden hebben redden we het.

Ik voel me enorm verdrietig.

Ik ben zó intens gelukkig met mijn 2 kanjers en ik voel me soms ook ineens zó moe.

Ik heb mijn struisvogelhoofd even uit het zand getrokken en ik besef dat ik iets moet gaan doen.

Ik weet alleen nog niet precies wat…

Misschien tóch, héél even, nog die kop in het zand…

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Anjet van koningskinderen.wordpress.com | Antwoord 18.11.2011 12.19

Heel eerlijk geschreven, lieve mama Esther! Vraag Sophie eens hoe denkt zij er over denkt? Je belast haar er niet mee, en wellicht zegt ze wel heel wijze dingen

Joke | Antwoord 13.11.2011 12.24

Ooooh wat herkenbaar. Mijn dochter is nu 16 en de tijd om er over na te denken is nu idd aangebroken. Maar met gemengde gevoelens. Sterkte

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

04.08 | 18:45

...
04.08 | 18:44

Hoi ik heb een vraag hoe heten deze stiften

...
11.01 | 01:24

2. Maarja, iedereen doet het (het boek die) en dan mag het van de deskundigen want iedereen doet het.

...
11.01 | 01:22

"Inmiddels heb ik 4 boeken geschreven en ik ben nog lang niet uitgeschreven.
Die vijfde? Die komt er ook..."
Het boek ..... Dat vijfde? Dat komt er ook.

...
Je vindt deze pagina leuk